Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 0 Vote(s) - 0 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
1004 ЛУЃЕ САМО
Author Message
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,681
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#1

Quote:1004 луѓе само


Posted by Марјан Попески on 28 мај, 2019 
“Постои некоја многу лоша алтернатива, на која не и се дораснати никаква храброст и ниеден карактер: како патник на бродот откривам, дека капетанот и кормиларот прават опасни грешки и дека имам поголемо наутичко знаење од нив. И сега се прашувам; што доколку против нив организирам отпор и наложам да ги затворат? Дали моето знаење не ме обврзува кон тоа? И спротивното; немаат ли право да ме затворат, бидејќи ја поткопувам  послушноста?
Ова е метафора за најпроблематични положби, по кои на крајот сеуште останува прашањето; што во такви случаеви ни гарантира нашето поголемо знаење, нашата самоувереност. Можеби успех? Во спротивност со очекувањето, тука веќе мораме да го преземеме оној потег, кој што ги носи во себе сите опасности, -и не само опасности за нас, туку за целиот брод.”[1]
За да биде оваа метафора на Ниче применлива како општо место (голема премиса) мора да има и мала премиса дека јас имам поголемо знаење од капетанот и кормиларот.
Јас му ја побив пресудата на д-р Груевски доека тој уште славеше. Во 2012 февруари во интервју. И на словенечката наука пресудата не остави впечаток, инаку мојот докторат ќе беше бесмислен после пресудата. Јас го побив авторот на тужбата д-р Дескоски, а тој мене не. Од пресудата прв се откажа д-р Иванов како Претседател на Македонија во ОН на 27.09.2019.година, повикувајќи се на мојот докторат, односно на правото на самоопределување, како норма ius cogens. Откако виде дека е безбедно, тоа го направи и д-р Груевски и од Будимпешта се повика на правото на самоопределување. На тој начин призна дека не знае. Истото го направи и м-р Антонио Милошоски. Најголемиот подржувач на пресудата. Со тоа призна дека нема знаење. Преку д-р Силјаноска, цело ВМРО ДПМНЕ се откажа од пресудата и призна дека јас имам знаење, а ВМРО ДПМНЕ нема знаење.
За да избегнам тафталогија, другите докази за малата премиса ќе ги најдете во колумните: “Одмазда за непочитување на крепост”, “Етос”, “Патос”, “Логос”, “Еристика” и “Д-р Јанев и ја враќа услугата на д-р Силјаноска”.
Јас управувањето на бродот ќе го преземам со ум, а не со насилство.
За тоа ми се потребни само 1004 луѓе со македонска воља.
Да го одбраниме Македонскиот народ.
За тоа се доволни 1004 луѓе со македонска воља, бидејќи знаењето е веќе тука.
Во форма на мојата книга “Решение на проблемот со името во меѓународното право”.
Заедно со мене, четворица веќе имам. Тојца правници и еден информатичар. Потребни се уште 297 правници со македонска волја од 25 до 100 години и уште 700 луѓе со македонска волја од сите останати струки (од основно образование, па до највисокото научно звање).
Потребни се уште 7 правници, кои одлично знаат да пишуваат англиски.
Штом го составам овој тим, почнуваме со пишување на правното средство до Одборот за човекови права на ОН во Женева.
Финансирањето на оваа екипа од 10 правници мислам да го обезбедам со продажба на мојата книга која е темел за подготвување на правното средство против Република Северна Македонија пред Одборот за човекови права на ОН во Женева.
Книгата ќе чини 25,00 евра и со продадени 5.000 примероци, сам ќе ги сносам сите трошоци против Република Северна Македонија. Доколку книгата биде продадена во 10.000 примероци, формираме Партија на Македонскиот народ од првите 1004 што ќе се регистрираат.
Наскоро ќе излезе и мојата книга “Реторика”, која што ќе ги оспособи тие 1004 да ги одбиваат нападите на мојата книга и да ги побиваат еристичките трикови и софистичките ујдурми.
Со поднесување на правното средство до Одборот за човекови права, Македонскиот народ ја оспорил Република Северна Македонија.
Доколку до парламентарните избори Одборот за човекови права одлучи по правното средство во наша корист, на парламентарните избори сигурно победуваме како Партија на Македонскиот народ и од позиција на власт, веднаш го вложуваме правното средство од мојот докторат против Република Грција за ништовност на резолуциите на Советот за безбедност, Времената согласност и Преспанскиот договор.
 
За да ве наговорам на оваа благородна цел, во продолжение, неколку мисли на најголемиот ум.
За боговите, сите си претставуваме дека се најсреќни[2] и блажени. Но, што прават боговите? Какви дејствија им припишуваме? Правичност? Смешно е да си замислиме богови во претприемаштво, богови враќаат пари. Не ги замислуваме ни како храбри заради слава. Дарежливи се? Кого да го даруваат боговите. Самата помисла боговите да носат пари е смешна. Можеме да речеме за некој бог дека е умерен? Таквата пофалба за некој бог би била празна и невкусна, бидејќи тие немаат лоши желби. И доколку продолжиме да набројуваме дејствија што ги фалиме кај луѓето, ќе видиме дека сето тоа е мало и невредно за боговите. А сепак, сите веруваат дека постојат боговите, дека живеат и дејствуваат. И што им останува на боговите да прават, доколку веќе им ги одзедовме сите дејствија што ги фалиме кај луѓето?Секако, се наметнува заклучокот, дека дејствијата на боговите, кои се одликуваат со највисокото блаженство, се состои во размислувањето. Заради тоа, недвосмислено, и меѓу човековите дејанија, најмногу осреќува и човекот го прави блажен, она дејание што му е најблизу на дејанието на бог.[3]
Доказ за претходниот заклучок, дека размислувањето најмногу усреќува и човека го прави блажен, е факот што другите живи суштества не учествуваат во блаженството, бидејќи воопшто го немаат дејствието размислување. Живеењето на боговите е целосно блажено, додека на луѓето, само доколку е слично на дејанијата на боговите. Колку е поголем опсегот на размислувањето, толку е поголемо блаженството и битијата, кои, што-повеќе учествуваат во размислувањето, имаат поголем дел од блаженството. И не случајно, туку токму поради размислувањето. Само размислувањето има вредност само во себе.[4]
После ова, блаженството можеме да го означиме како некакво размислување[5].[6]
Всушност, Македонскиот народ го казнуваат заради незнаењето, би рекол Аристотел.
Притоа, потребна е вина за незнаењето. Тогаш, казната е двојна, како на пијаниците што им се удвојува казната, бидејќи почетокот е во самиот човек: можел да не се опијани и пијанството е причина за незнаењето.[7]
Повикувајќи се на Хезиод, Аристотел вели дека постојат три  вида на луѓе. Најдобар човек е оној што сам знае да просуди. Вреден е и оној кој збор ќе послуша добар. А оној кој не мисли сам ниту во душата прима, друг што зборува, тој е невреден човек.[8]
Како што напишав во колумната “Одмазда за непочитување на крепост”, јас пред десетина години му го испратив на д-р Груевски решението (правото на самоопределување, како норма ius cogens), во форма на магистерска. Човекот ми одговори дека ми се заблагодарува на петицијата. Магистерската ја нарече петиција и си издаде тапија дека е третиот вид на човек.
Сега, истиот тој д-р Груевски, вели дека ќе се борел за Македонија со правото на самоопределување. Без да ме спомне. Тоа што му беше понудено пред десетина години, а неговата душа не го прими, било спас за Македонија.
 
Република Македонија во предметот постигна победа пред Меѓународниот суд на правдата, кој што утврди дека Грција ја прекршила Времената согласност. Пресудата од 05.12.2011.година беше во корист на Македонија  врз основа на општото начело pacta sunt servanda, што значи дека Македонија ја третира Времената согласност како важечка. Македонската победа е малку чудна, бидејќи Грција уште неколку пати ја прекрши Времената согласност, а Македонија не бара присилно извршување, врз основа на член 94 од Повелбата на ООН. Од пресудата изминаа скоро осум години, така да Македонија, благо кажано, очигледно се сомнева во својата победа.
Наше мислење е дека решавање на долгогодишниот спор е тужба до Меѓународниот суд на правдата заради кршење на човековото право на самоопределување. Правото, државата сама да си избере име е дел од правото на самоопределување, кое што е норма ius cogens. Дисертацијата предлага утврдување на ништовност[9] на Времената согласност врз основа на член 53 од Виенската конвенција за договорно право, која за прв пат го воведува поимот ius cogens во меѓународното право.
Доколку Времената согласност е во спротивност со норма ius cogens на меѓународното право, таа е ништовна ab initio и сите држави се должни да ги одстранат евентуалните последици на дејствувањето на таквата спогодба и своите меѓусебни односи да ги усогласат со нормата ius cogens. Така предвидува член 71 од Виенската конвенција за договорно право.[10]
Согласно член 69 од Виенската конвенција за договорно право, секоја држава има право да бара од други држави, доколку тоа е возможно, да воспостават status quo ante.[11]
Цитираната норма воведува actio popularis кога ќе се прекрши ius cogens, што значи дека правото на самоопределување има дејство erga omnes, консеквентно на тоа и пресудата на Меѓународниот суд на правдата, со која се утврдува прекршување на правото на самоопределување, кое што е норма ius cogens.[12]
 
За правилно заклучување, потребно е да се направи разлика помеѓу поимите знаење и паметност. Знаењето е способност за докажување (Аристотел), а поимот доказ е синоним за силогизам.
Д-р Шнајдер (“Логика за правници”) ја дава најубавата метафора за правниот силогизам (доказ), која парафразирано гласи: правниот силогизам е контролна станица, која што вредните мисли ги пропушта, а невредните ги сопира.
 
Во дисертацијата е уништен правниот силогизам на д-р Тони Дескоски, со уништување на големата премиса pacta sunt servanda, на која што тој и дава универзална важност, а ние докажуваме дека таа има партикуларна важност.
Правниот силогизам на д-р Јанев  го уништивме со уништување на големата премиса, дека голема премиса за нашиот контрасилогизам е член 12 од Повелбата на ООН (според Моргентау), а прецеденсот му го уништивме со lex posterior derogat legi priori, посочувајќи нов прецеденс на Меѓународниот суд на правдата од 1950 година.
 
Понуденото правно средство го докажуваме со следниот правен силогизам:
 
ГОЛЕМА ПРЕМИСА: Секој договор што е во спротивност со ius cogens е ништовен (член 53 од Виенската конвенција за договорно право).
МАЛА ПРЕМИСА: Член 5 од времената согласност е ништовна договорна норма.
КОНКЛУЗИЈА: Времената согласност е ништовна и нема никакво дејство.
Бидејќи сакаме правниот силогизам да биде поубедлив, ќе составиме уште три просилогизми:
 
ПРВ просилогизам:
  1. Членот 103 од Повелбата на ООН ги анулира сите спогодбени норми, кои што во време на настанувањето биле во спротивност со ius cogens.
  2. Членот 5 од Времената согласност е во спротивност со член 1, став 2 и член 55 од Повелбата на ООН.
  3. Членот 5 од Времената согласност е ништовна спогодбена норма.
 
ВТОР просилогизам:
  1. Член 1, став 2 и член 55 од Повелбата на ООН го содржат основното колективно човеково право на самоопределување, кое што е ius cogens и важи erga omnes.
  2. Член 5 од Времената согласност одредува преговори за правото на самоопределување.
  3. Член 5 од Времената согласност е ништовна спогодбена норма.
 
ТРЕТ просилогизам:
  1. Quod nullum est, nullum producite efectum (што е ништовно нема никаков учинок).
  2. Времената согласност е ништовна (член 5 од Времената согласност е во спротивност со член 1, став 2 и член 55 од Повелбата на ООН, односно со правото на самоопределување, кое што е ius cogens и важи erga omnes, врз основа на пресудата на Меѓународниот суд на правдата Источен Тимор).
  3. Ништовната Времена согласност нема никаков учинок и Македонија не мора да го промени името.
 
Доколку нашето заклучување е добро изведено, односно доколку правниот силогизам и просилогизмите, кои чинат полисилогизам, се правилни, потем, Македонија врз основа на Виенската конвенција за договорно право нека и испрати на Грција изјава за ништовност на Времената согласност, истовремено пак, за тоа да го извести Меѓународниот суд на правдата. Доколку Грција не одговори во рок од дванаесет месеци, Македонија да вложи правно средство за ништовност до Меѓународниот суд на правдата.
На овој начин ќе го пресечеме затруеното дрво, кое што дава отровни плодови.
И отровниот плод, Преспанскиот, ќе згние покрај пресеченото затруено дрво, со примена на општото правно начело кое го признаваат цивилизираните народи a fortiori, како и со соодветна примена на теоријата за плодови на затруено дрво. Многу ќе ни помогне и општото правно начело што го признаваат цивилизираните народи употребено во мојата колумна “Привремената согласност не може да се раскине”, quod nulum est, rescindi non potest.
 
Од криво дрво нема прав стап” (германска поговорка)
Со мојот докторат од ЕУ, ќе докажеме дека, и Резолуциите, и Времената и Преспанскиот се криво дрво (ништовни) од кои не може да се направи прав стап.
 
Ова не е единствен ваков случај. Словенија се противеше на зачленувањето во ООН на СР Југославија под тоа име: Ова противење беше игнорирано од ООН.
 
На војска од 3.000.000, кај теснецот Термопили и се спротивставиле 1004 жители на Пелопонез, од кои што 300 биле Спартанци.[13]
Најмногу се истакнал Спартанецот Диенекес.
“Кога еден Тракиец го предупредил пред борбата со Медијците, дека, кога Варварите ќе ги активираат лаковите, сонцето ќе се затемни од мноштвото на стрели, толку ги има, Диенекес без страв и без да се грижи за бројот на непријателите, наводно пресекол велејќи: “Иманентно! Барем ќе се биеме под сенка!”[14]
Термопилите бил теснец низ кој што морале да поминат Варварите.
Затоа било можно само 1004 луѓе да и се спротивстават на војска од 3.000.000.
Доколку 300 македонски правници и 704 со други образованија, го употребиме моето правно средство, условно наречено ius cogens[15], можеме да го спасиме Македонскиот народ. Како што напишав во друга колумна, прво треба да вложиме правно средство до Одборот за човекови права против Република северна Македонија, а доколку дојдеме во позиција да формираме влада, правно средство против Грција пред Меѓународниот суд на правдата, заради кршење на ius cogens. Меѓународниот суд на правдата ќе биде Термопилите за Грција и Западот, кој што ги подржува. Ќе се биеме под сенка.
Врвот на интелектот на ВМРО ДПМНЕ се “три невесте” и “клисарот”. Кога нивните софистички ујдурми ќе ги побие д-р Фрчковски (еристички), тогаш оваа партија сака да се бие. Новина е што почнаа да ме крадат, но успешно се одбранив.
[1] NIETZSCHE, Friedrich, Jutarnja zarja: misli o moralnih predsodkih-Ljubljana: Slovenska matica, 2004, stran 227-228.
[2] Словенечкиот превод на “Никомахова етика” го користи терминот среќност. Српскиот исто. Хрватскиот превод го користи терминот блаженство и јас мислам дека тоа е вистинскиот термин.
Имено, човек што има многу пари, несомнено е среќен, но тој не е блажен, ако покрај парите нема доблести.
[3] ARISTOTELES, Nikomahova etika-V Ljubljani: Slovenska matica, 2002, stran 319-320.
[4] Ибидем, страница 320.
[5]размислување н. 1. процес на разгледување (на нешто) во мислите; резонирање. 2. производ на ова; мисла; идеја…(МУРГОСКИ, Зозе, Речник на македонскиот јазик.-Скопје: Филолошки факултет “Блаже Конески”, 2005, страница 674).”
Во Речникот на Словенечкиот книжевен јазик, размислувањето се дефинира како; дејствие на свеста, насочено во нешто со цел да се дојде до јасност на заклучоците, или дејствие на свеста, насочено во нешто со цел, да се спознае примерноста, на последиците на нешто.
[6] Ибидем.
[7] ARISTOTELES, Nikomahova etika,-Zagreb: Globus, 1988, stranica 48.
[8] Ибидем, страница 4.
[9] Некои македонски доктори сметаат дека правилата за ништовност делуваат автоматски, меѓутоа проф. д-р Данило Турк, во единствениот словенечки учебник по меѓународно право не мисли така и аргументира:
“Правилата за ништовност, престанок и суспензија на меѓународните договори не дејствуваат автоматски. Кога една договорна страна ќе оцени, дека целата спогодба, или нејзина одредба е ништовна, не е нужно, дека исто мислење ќе имаат и другите договорни странки. За очекување се можни приговори против барањето на договорната странка, која утврдува ништовност, или се завзема за преастанок, односно суспензија на спогодбата, како со оглед на фактите, така и со оглед на последиците. Заради тоа Виенската конвенција за договорно право пропишува (член 65 до член 68) правила и постапки, кои што треба да се спроведат во такви случаеви (превел М.П.).” (TURK, Danilo, Temelji mednarodnega prava/Danilo Turk-Ljubljana: GV Založba, 2007, stran 276.)
[10] Ибидем, страница 271.
[11] Ибидем.
[12] Докажано во докторатот, како една од основните хипотези, во посебно поглавје.
 
[13] HERODOTUS, Zgodbe-Ponatis 2. izd.- v Ljubljani, Slovenska matica, 2006, stran 574-575 (превел М.П.).
[14] Ибидем, страница 575 (превел М.П.).
[15] Решението на д-р Дескоски условно го нарекувам  pacta sunt servanda, а она на д-р Јанев ultra vires.
(This post was last modified: 28-05-2019, 08:41 PM by ЈорданПетровски.)
28-05-2019, 08:41 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,681
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#2

Quote:Копилиња


Posted by Марјан Попески on 9 август, 2019 in Политика, Меѓународно право, Мисла | 0 Comments
Quote:“Нека се употребуваат човечките средства како да нема божествени, а божествените, како да нема човечки (превел М.П.).”[1]
Сметав дека дека имам човечки средства за најголемиот проблем на Македонија, проблемот со името и затоа ја напишав колумната “1004 луѓе само”.
Меѓутоа, добронамерни луѓе од “Преродба” ми кажаа дека д-р Вера Лалческа (политиколог) пред повеќе од една година вложила правно средство до Советот за човекови права на ОН. Бидејќи и Одборот за човекови права е тело на ОН, поднесување на ново правно средство носи ризик од удвојување, а поради тоа и отфрлање на правното средство што би го поднел. Побарав да ја добијам барем првата страница од правното средство на д-р Лалческа, но не ја добив.

Поканата да се регистрираат лица што ќе склучат договор за налог со мене за поднесување на правно средство до Одборот за човекови права наиде на слаб одзив. До моментот на пишувањето на оваа колумна, 102.
“Не терај ја глупоста до крај. Има луѓе, кои мислат дека потфатот и кога не ќе успее, тој наметнува должност да се работи на него, па бидејќи тргнале по погрешен пат, сметаат дека јачината на нивниот карактер бара од нив да продолжат по погрешниот пат. Сами во себе ја окривуваат својата грешка, а пред други ја извинуваат. Така, се случува, на почетокот на нивната луда работа да ги кудат како непромислени, а подоцна, кога ќе продолжат на истата работа, им издаваат свидетелство дека се луди. Никаква обврска не наметнуваат, ниту непромисленото ветување, ниту погрешната одлука (превел М.П.)”[2]
Значи, нема 1004 одважни луѓе, како што го подобри насловот на колумната госпоѓата Елизабета Матевска.
Јас немам намера да си издавам свидетелство дека сум луд и го прекинувам овој потфат.
Има заинтерсирани политички субјекти во формирање кои што веќе го користат моето правно средство и чесно кажуваат дека е тоа мое дело. Еден политички субјект во формирање доби и ексклузивно право да го употреби моето правно средство доколку формира влада. Ја има и мојата подршка.

Меѓутоа историчарот м-р Илија Каланоски, кого имав чест лично да го познавам, има свое логично објаснување[3]за оваа состојба на духот на Македонскиот народ. Тој смета дека најдобриот дела од Македонскиот народ е ликвидиран за време на Информбирото. За него, тие што дошле по најдобрите и кои што владеат се до денес, се копилиња.[4]
Да му дадеме збор на м-р Каланоски: “Што се однесува на домашен план, информбировската црнина направи хаос во меѓусебните внатрешни односи меѓу човекот и човештвото и го удри од земи почитувањето и достоинството на родот и породот на семејната лоза. Во врвното партиско раководство, како и на локално ниво, се упразнуваа местата. Исчистените комунисти и револуционери кои ја донесоа слободата (потенцирал М.П.) беа прогласени за информбировци, кочничари, бојкотери, сталинисти, непријатели на државата и народот. Тие се направија монструми и џелати за соборците и сопартијците, психопати со поматен ум, самоубијци во депресија, опасни бандити без направено и докажано дело, самоубијци на кои не им се знае гробот, обвинети и ликвидирани без вина на кои никогаш нема да се дознае каде им се коските.
И…!?
На нивните места доаѓаа кодошите и злонамерниците, кариеристите и титоистите (потенцирал М.П.) преданите и некомпромитираните пријатели на народот и државата.
Не карајте ме мили мои, велат, некои од нив “ни криви ни должни” влегоа и во плурализмот и како повеќепартиски кадри градат ново повеќеумно плуралистичко општество. Има решени. И за нив ќе следи обелоденување на скриените гревови. Кога и како? Има Закон за лустрација!?”[5]
Мишо Китаноски[6]портретирајќи го м-р Каланоски и пишувајќи за романот ќе напише: “Во двете книги вниманието на авторот е насочено кон еден компромисен неморал со кој се обезбедува вонбрачно дете во случаи кога продолжувањето на семејната лоза не било можно во законската брачна заедница…Тука вообичаено се употребува зборот “копиле” за сите тие луѓе што работеле надвор од уставните и законските регулативи во социјалистичкото едноумие. Тие “копилиња” ја искористија и ја злоупотребија Резолуцијата на Информбирото и ги овековечаија страшилата на голооточкото безумие и пекол.”[7]
Д-р Груевски ќе биде запаметен како единствен што спроведе лустрација од сите поранешни југословенски републики.
Јас во три колумни (2011 и 2012) му предлагав комунистичкиот режим со закон да го прогласи за злосторнички (по примерот на Чешка). Да ме послушаше, немаше да постои СДСМ. Немаше да биде сменето името.
На новиот политички субјект со македонска волја, што ќе формира влада, како прв чекор му предлагам да го примени моето правно средство за најголемиот проблем, проблемот со името, а како втор чекор, прогласување на комунистичкиот режим за злосторнички (со тоа ќе биде избришана СДСМ, како правен сукцесор на Сојузот на комунистите) и прогласување на ВМРО ДПМНЕ за злосторничко здружение против Македонскиот народ.

За крај метафората на Драган Шутиноски, кој што го подржува моето правно средство и мојата работа, а мене ми го крена духот: “И јас да крикнам пред колење.”
Тој ми тврди дека такви како него има многу и дека тие не допуштаат да се смета дека работата со името е завршена.


[1]ГРАЦИЈАН И МОРАЛЕС, Балтасар, Vrelo mudrosti ili pravila za život-Beograd: Ušće, 1997, stranica 133.
[2]Ибидем, страница 138-139.
[3]КАЛАНОСКИ Калан, Илија, Безгрешни копилиња 2-Струга,: Ирис, 2013, страница 140-141.
[4]Всушност, станува збор за роман објавен во два дела. Првиот, со наслов Копилиња, објавен 2009, а вториот дел со наслов Безгрешни копилиња, објавен 2013. Кога ми ја подари втората книга, ми рече дека некои му префрлувале за книгата. Очигледно беше, дека го застрашувале, но тој не покажа никаков страв. Поживеа уште неколку години.
Иако, како негов адвокат добив пресуда пред Европскиот суд за човекови права, Македонија не му ја надомести материјалната штета за кршење на човековите права.
[5]КАЛАНОСКИ Калан, Илија, Безгрешни копилиња 2-Струга: Ирис, 2013, страница 140-141.
[6]Ибидем, страница 171.
[7]Ибидем.
13-08-2019, 03:13 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,681
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#3

Quote:Marjan Popeski
17 hrs ·

"Зошто загуби ВМРО ДПМНЕ и зошто мора да се отстрани"

Пред стогодишнината од првата светска војна, повеќе западни научници пишуваа дека ситуацијата многу наликува на условите пред Првата светска војна.
Заедно со д-р Татјана Петрушевска напишавме стручен труд “Осило”, во кое зазедовме свој став по тоа прашање, кое во најголем дел се потврди.
Пред се, западните научници мислеа, дека она што не им успеа на Британците со Украина за време на Октомврсиката револуција, ќе им успее сега. Понудата беше иста: право на самоопределување на Украинците. Овој пат смешно; Украина веќе го реализира правото на самоопределување без капка крв.
Британците загубија и пред сто години, загубија и сега.
За доказите за овој заклучок, проверете во заедничкиот труд со д-р Татјана Петрушевска “Осило, или последна империјалистичка војна”.
Откако учењата на западните научници не се потврдија за Првата светска војна, сега некои западни научници тврдат дека условите во светот многу наликуваат на условите пред Втората светска војна.
Кога ќе се спомне Втора светска војна, првата моја негативна асоцијација е Хитлер, а првата позитивна асоцијација е Сталин.
Единствениот филозоф кого го спомнува Хитлер е Шопенхауер[1].Тој дури и го парафразира Шопенхауер, без да каже дека се тоа негови мисли: “Еврејската држава никогаш не била територијално ограничена. Таа секогаш била универзална од гледна точка на својата територија, но многу ограничена од гледна точка на својот расен состав. Затоа овој народ секогаш правел држава во држава. Еден од најгенијалните трикови измислен од Евреите и нивната умешна шпекулативна размена на нивната држава за “религија” со која си обезбедиле толерантен однос од страна на аријците, познати по својата религиозна трпеливост. Всушност религијата на Мојсеј не е ништо друго освен зачувување на еврејската раса. Затоа таа ги опфаќа сите научни области неопходни за тоа, вклучувајќи ги тука и социологијата, политиката и економијата.”[2]
За да не ми биде префрлено за petitio principiмојот разумен читател нека го прочита Шопенхауер.[3]
За веднаш да стане јасно дека Хитлер го злоупотребил Шопенхауер, фактот дека токму Шопенхауер е татко на последниот голем филозоф Ниче, на најголемиот писател Толстој и на Фројд.
Еве само неколку мисли на оваа префинета душа за неговата љубов кон луѓето[4]:”...луѓето со кои стапуваме во допир не ги проценуваме врз основа на нивните вредности и достоинство, значи, не го разгледуваме ни лошотилакот на нивната волја, ниту ограниченоста на нивниот разум. Затоа што првото кај нас би побудило омраза, а другото презир кон нив. Ние, ги земаме во предвид само нивните страдања, маки, нивниот страв и болки. На тоа место ние чувствуваме сродност со нив, па наместо омраза и презир, кон нив негуваме симпатија...”[5]
Па, како се случило Хитлер, така да го злоупотреби Шопенхауер?
Оној што е во состојба да помисли дека постои некое нечовечко битие, кое луѓето ги известува за својата природа, смисолот на светот и на животот на луѓето, тој мора да биде големо дете. Нема друго откровение, освен мислите на мудрите луѓе. Но, доколку ги земеме огромните интелектуални разлики кои што постојат помеѓу луѓето, тогаш мислите на едните се откровение, во споредба на мислите на другите.[6]
Хитлер, кога го прочитал Шопенхауер, доживеал некакво откровение, како интелектуално инфериорен и решил да ги истреби Евреите, а на на нивно место со нивни методи да ги постави Германците.
За разлика од него Шопенхауер:”...помисли на грозното прогонување и истребување на Евреите и Маварите во Шпанија...”[7]
Второ средство што го употребувал Хитлер, бил комунизмот.
Не затоа што го ценел, туку затоа што бил ефикасен.
Хитлер е првиот што го победи комунизмот во Германија.
Со комунистички Методи.
Како што Евреите истребувале некогаш[8]решил тој да ги истреби нив и да го заземе нивното место во светот и како што комунистите делувале решил и тој да делува, за да ги победи комунистите: “Во 1913-1914 година за прв пат, во различни кругови (мнозина од тие луѓе му останаа верни на национал-социјалистичко движење), го искажав своето убедување дека главното прашање кое има решавачко значење за судбината на германската нација е прашањето за уништување на Марксизмот.”[9]
Од комунистите, како најголеми мајстори за пропаганда, научил како да се служи со пропаганда.[10]
“Ни беше јасно дека пропагандата секогаш треба да им се обраќа само на масите. За интелигенцијата не е нужна пропаганда, нужни се научни знаења (потенцирал М.П.). Како што плакатот сам по себе не е уметност, така и пропагандата, според својата содржина, не е наука. Целата уметност се сведува на тоа да ги натераш масите да поверуваат дека некој факт реално постои, дека некоја неопходност е неизбежна, дека некој заклучок е правилен итн.”[11]
Е, сега, доаѓаме до најголемата заблуда на Хитлер, која е и причина за пропаст на Хитлер, како и на ВМРО ДПМНЕ, која го практицираше до својот пад: “Задача на водачот-творец на нова програма-не се состои во тоа да го премерува од сите страни степенот на применливост на таа програма туку, колку што може појасно, да ја покаже нејзината суштина. Тоа значи дека таквиот деец е должен повеќе да мисли за самата цел отколку за патот кон неа.”[12]
На ова место е јасно, дека се поучил кај Шопенхауер, дека волјата е господар, а интелектот слуга, но го превидел оној дел од Шопенхауер, каде што Шопенхауер тврди дека постојат големи интелекти (гениј), кои што и ја завршуваат сета работа на волјата и сеуште им останува доволно време да ја анализираат волјата. Тогаш, акцидентално, интелектот станува господар, а волјата слуша.[13]
“Постои само една сериозна и непосредна препрека која волјата може да ја има во интелектот како таков, но таа препрека треба да се смета само како посебен случај. Таа е последица на невообичаена превага на интелектот над волјата на највисокиот степен на неговиот развој, односно тоа е последица на голема надареност, која се нарекува генијалност. Имено, таквата надареност е очигледна пречка за енергијата на карактерот и сходно на тоа на способноста за делување.”[14]
Уште појасно е ова кај најголемиот ум: “Меѓутоа, не расудуваме за целите, туку за средствата за постигање на некоја цел. Лекарот не расудува, дали да лечи, говорникот не, дали да наговара (убедува), државникот не, дали да создаде добро уредена држава, како и ниеден друг стручњак не расудува за целта. Целта е јасно поставена, спорно е само, како и по каков пат може да се постигне.”[15]
Мечки лови оној што може, а не оној што сака (руска поговорка).
На Хитлер не му помогнало тоа што размислувал за целта; сакал да лови мечки.
Сега е за секого очигледна глупоста на Хитлер; да се размислува за целта, а не за средствата.
Така постапуваше и ВМРО ДПМНЕ.
Некои цели се толку тешко остварливи, што за нив средствата можат да ги изнајдат само генијални умови.
“Услов за генијалност, која постои толку ретко, е многу поголема количина на интелигенција отколку што тоа го бара служењето на волјата, која е темел на интелигенцијата. Само тој вишок на интелигенција, кој што значи, се ослободува, навистина го посматра светот, односно го сваќа сосема објективно, а потоа го слика, пишува песни и мисли во склад со тие сваќања.”[16]
Хитлер и ВМРО ДПМНЕ, размислувале само за целта, а не за средствата за постигнување на целта. Според Аристотел и Шопенхауер, затоа и завршија, така, како што завршија.
“Si vis tibi omnia subjiccere rationi.[17]
Хитлер и ВМРО ДПМНЕ, наместо да му се потчинат на умот и се потчинија на волјата. Затоа завршија, така како што завршија.
Хитлер си остана доследен и служеше до крај на волјата.
ВМРО ДПМНЕ нема ни македонска волја. Дека ова не е petitio principi, докажав во последните десетина колумни на мојот сајт.
Ова е мој обид да ги проверам своите реторички способности и да ги убедам оние 370.000 луѓе што гласаа за д-р Силјаноска, да не гласаат за ВМРО ДПМНЕ на наредните избори и оваа партија да пропадне како штетна за Македонскиот народ.
“Речитоста е способност во другите да ги побудиме своите сваќања за некоја ствар, или своето мислење за неа[18], во нив да го запалиме чувството кое што таа во нас го предизвикува и така да ги наведеме со нас да ги споделат нашите склоности; а сето тоа го постигнуваме со помош на зборови текот на нашите мисли, ги воведуваме во нивните глави и тоа со таква снага, да тој тек, нивниот сопствен тек го пренасочува од патот по кој тргнал и го повлекува со себе. Мајсторското дело ќе биде толку поголемо доколку повеќе се оддалечил нивниот правец на мисли од нашиот.”[19]
Како што докажав во претходните колумни, во ВМРО ДПМНЕ нема ум. Таму се врв “три невесте” и “клисарот” на д-р Фрчковски.
И третиот метод на владеење на ВМРО ДПМНЕ е позајмен од Хитлер. Комунизмот, го замени со црквата, наместо стариот наркотик комунизмот: “Треба да ја одбележиме и засилената борба против догмите на секоја црква. Широките народни слоеви не се состојат од филозофи. За повеќето луѓе, верата е често единствената основа на моралниот светоглед. Ако сакаме религиозните учења и верата да господарат со умовите на широките народни маси, должни сме да се стремиме кон тоа религијата да има безусловен авторитет.[20]Она што за државата се основните закони, за религијата се нејзините догми. Само благодарение на догмата, религиозната идеја која може да се толкува најразлично, ќе добие одредена форма без која нема вера. Без одредени догми на црквата, религијата би останала само филозофски поглед и ништо повеќе. Затоа борбата против догмите на црквата е иста како и борбата против основните закони на државата. Последната води до државна анархија, а првата до религиозен нихилизам.”[21]
Во Европа сонцето на сознанието и науките светна кон крајот на XV век и тоа со појавата на византиските мислители кои што побегнале од Цариград.
“Тоа сонце, во текот на XVI и XVII век се повеќе се креваше на небото на сознанието, додека конечно не ја растера густата магла на средниот век. Напоредно со неговото кревање, постепено пропаѓаа верата и црквата, па во XVIII век англиските и француските мислители можеа директно да се нафрлат на нив. Најпосле, за време на владеењето на Фридрих Велики, се појави Кант, кој на верата и ја одзеде потпората на филозофијата. Тој ја еманципира Ancilla theologiae (слугинката на теологијата) така што на целата ствар и пристапи со германска темелитост и сталоженост, сериозно и без лекомисленост. Денес, како последица на тоа се соочуваме со едно знатно ослабено христијанство кое грчевито се бори за својот опстанок, додека грижливите владетели настојуваат да го одржат во живот со вештачки надразнувачки средства, личејќи со тоа на лекари кои на човек пред умирање под нос му ставаат мошус, настојувајќи така да му го продолжат животот(потенцирал М.П.).”[22]
“Би сакал да имам вистински список на сите злосторства кои христијанството навистина ги има спречено[23]и сите добри дела кое тоа навистина ги сторило, за да можам да ги ставам на другиот тас на вагата.”[24]
За време на кралот Алфред Велики, тие што знаеле да читаат и да пишуваат, биле ослободувани од смртна казна[25], а ВМРО ДПМНЕ стариот наркотик го замени со нов.
Но ВМРО ДПМНЕ, нема ни македонска волја.
Еве пример за вистинска волја: “Поради тоа, ретки се луѓе-ги има само помеѓу Шпанците, Турците и можеби Англичаните-кои и во најпредизвикувачките прилики не губат присебност, мирно продолжуваат да изучуваат и да ги толкуваат состојбите на стварите... поставувајќи и понатака прашања, таму каде што други би биле надвор од себе, а тоа секако не е мирнотијата на многу Германци и Холанѓани, која темели на тромост и тупавост. Во претставувањето на таа вредна особина, ненадминлив беше Ифланд како козачки хетман (атаман) во Коцебуовата драма Бенјовски. Кога заверениците го намамиле во шаторот и под нос му ставиле пушка, заканувајќи му се дека ќе пукаат доколку писне, тој дува во цевката да види дали е наполнета (превел М.П.).”[26]
--------------------------------------------------
[1]Хитлер, Адолф, Мојата борба-Скопје, Ѓурѓа, 2005, страница 253.
[2]Ибидем, страница 184-185.
[3]ШОПЕНХАУЕР, Артур, Parerga i paralipomena-Beograd, Dereta, 2013, stranica 106-108.
[4]Аристотел во “Никомахова етика”, вели дека просечниот човек е лош.
[5]ШОПЕНХАУЕР, Артур, Parerga i paralipomena-Beograd, Dereta, 2013, stranica 47.
[6]Ибидем, страница 199.
[7]Ибидем, страница 193, превел М.П.
[8]Ибидем, страница 194-195.
[9]Хитлер Адолф, Мојата борба-Скопје, Ѓурѓа, 2005, страница 188.
[10]Ибидем, страница 201.
[11]Ибидем, страница 202.
[12]Ибидем, страница 215.
[13]ŠOPENHAUER, Artur, Svet kao volja i predstava-Beograd:Grafos, 1981, stranica 256.
[14]Ибидем, страница 257-258.
[15]ARISTOTELES, Nikomahova etika,-reprint iz leta 1994-V Ljubljani: Slovenska matica,2002, stran 103.
[16]ŠOPENHAUER, Artur, Svet kao volja i predstava-Beograd: Grafos, 1981, stranica 338.
[17]“Доколку сакаш се да потчиниш, тогаш потчини му се на умот (превел М.П. , Сенека во: ибидем, страница 79).
[18]во случајов за ВМРО ДПМНЕ.
[19]ŠOPENHAUER, Artur, Svet kao volja i predstava.Beograd: Grafos, 1981, stranica 142.
[20]Тоа ВМРО ДПМНЕ го постигна.
[21]Хитлер, Адолф, Мојата борбаа-Скопје, Ѓурѓа, 2005, страница 238.
[22]ШОПЕНХАУЕР, Артур, Parerga i paralipomena-Beograd: Dereta, 2013, stranica 180-181.
[23]Вклучувајќи го и укинувањето на Македонскиот народ.
[24]ŠOPENHAUER, Artur, Svet kao volja i predstava-Beograd : Grafos, 1981, stranica 222.
[25]ШОПЕНХАУЕР,Артур, Parerga i paralipomena-Beograd : Dereta, 2013, stranica 101.
[26]ŠOPENHAUER, Artur, Svet kao volja i predstava-Beograd : Dereta, 2013, stranica 249.
16-08-2019, 03:33 AM
Reply
montehristo Online
Неверан Тома
*****

Posts: 1,489
Joined: Aug 2010
Reputation: 30
#4

Quote:ВМРО ДПМНЕ го лажеше Македонскиот народ дека е негов заштитник

Posted by Марјан Попески on 30 август, 2019


Кој пишува со крв и во изреки, не е доволно само да се чита, туку треба да го учиме наизуст.[1]
“Пријателството е како стакло: кога еднаш ќе го разбиеш, повеќе нема да го составиш (Руска).”[2]
“Како што потенциравме на почетокот, до раздор помеѓу пријателите доаѓа тогаш, кога не се пријатели во она значење, како што едниот, или другиот си претставува. Доколку А сам себеси се лаже и си умислува дека Б го сака заради неговиот карактер, иако Б не му дал ниеден повод за таква претпоставка, тогаш А нека си ја припише вината себеси. Доколку пак Б, со своето преправање свесно го измамил А, тогаш А може сосема оправдано да го осуди Б и тоа дури повеќе отколку фалсификаторот на пари[3]. Толку повеќе, колку поголема е вредноста против која што се огрешил Б (потенцирал и превел М.П.).”[4]

Argumentum a minori ad maius.[5]
ВМРО ДПМНЕ се претствуваа за верни пци кои го чуваат стадото, а СДСМ ги претставуваа како волци кои што сакаат да го изедат стадото.
ВМРО ДПМНЕ се преправаше дека си го сака Македонскиот народ. Тоа го докажав со фактот што пред десетина години на д-р Груеваски му ја доставив магистерската, која што тврдеше дека Времената е ништовна. Дека го крши правото на самоопределување, кое што е норма ius cogens. Тој ми одговори дека ми благодари за петицијата. Мојата магистерска ја нарече петиција.
Наместо мојот став; дека Времената е невалидна, д-р Груевски го примени ставот на д-р Дескоски, дека Времената е валидна и судски[6]го уби Македонскиот народ.
“Мајката на убиениот спие, но не и мајката на убиецот (Арапска).[7]
Уште поголем доказ дека ВМРО ДПМНЕ се преправаше дека го сака Македонскиот народ е фактот што д-р Ѓорге Иванов, како Претседател на Република Македонија, на Генералното собрание на ОН на 27.09.2018.година го употреби моето правно средство, што значи дека се откажа од пресудата на д-р Дескоски.
Тој е единствениот македонски државник што призна дека бил ставен во заблуда од ставот на д-р Дескоски и го употреби мојот став. Со тоа докажа, дека само тој го сака Македонскиот народ.
Доколку мојава претходна аргументација е правилно изведена, тогаш Македонскиот народ треба најстрого да го казни ВМРО ДПМНЕ за тоа што се преправаше дека го сака Македонскиот народ. Доколку Аристотел предлага смртна казна за тој што се преправа дека некого го сака, дотолку повеќе најстрого треба да биде казнет ВМРО ДПМНЕ за тоа што се преправаше дека го сака Македонскиот народ. Го предаде цел Македонски народ. Овој математичаров[8]му го отвори белиот кокошарник на Заев и овој по потреба си земаше петли и кокошки да гласаат за укинување на Македонскиот народ.

Значи, Партијата на Македонскиот народ кога ќе формира влада, веднаш треба со закон ВМРО ДПМНЕ да ја прогласи за злосторничко здружение против Македонскиот народ и да ја отстрани од политиката.

“После предавството, предавникот е непотребен (Шпанска).”[9]

Нема ништо погнасно од некој што ти се прави пријател и те предава.
Затоа, според Шопенхауер, Данте предавниците ги сместил во деветтиот круг.
Од СДСМ Македонскиот народ не очекуваше ништо добро и затоа не им дозволуваше да дојдат на власт. За да се отстрани опасноста, во три колумни во текот на 2011 и 2012 предлагав да се донесе закон со кој што комунистичкиот режим ќе се прогласи за злосторнички. Така направи Чешка. Доколку ВМРО ДПМНЕ го реализираше мојот предлог, СДСМ ќе беше отстранета како правен сукцесор на комунистичкиот режим, а со тоа и отстранета опасноста за укинување на Македонскиот народ.
ВМРО ДПМНЕ не го направи тоа. Се однесуваше како депанданс на УДБА, а знаеме дека УДБА беше ударна тупаница на комунистите.
Значи, ВМРО ДПМНЕ не е ни партија. Тоа е депанданс на УДБА.[10]Тоа значи дека ВМРО ДПМНЕ[11]одговара пред УДБА, што значи не е никаква политичка партија.Најмалку партија што ги штити интересите на Македонскиот народ, за каква што се претставуваше.

“Волците им рекле на кучињата: “Кога, веќе, во се сте слични со нас, зошто не сте и еднодушни со нас, како браќа? Та во ништо не се разликуваме од вас, освен во мислата. Ние живееме и умираме за слобода, а вие им се потчинувате и им робувате на луѓето, а од нив добивате удари, носите синџири, а и овците им ги чувате. Кога јадат, вам само коските ви ги фрлаат. Туку, ако не послушате, дајте ни ги нам сите стада, па се заедно да јадеме, до ситост.” Кучињата го послушале тоа, а овие, влегле внатре во трлото и прво кучињата ги убиле.

Оти, таква плата примаат оние, кои ја предаваат својата татковина.”[12]

[1]НИЧЕ, Фридрих, Tako je govorio Zaratustra: knjiga za svakoga i ni za koga-(3.redigovano i popravljeno izd.).-Beograd: Grafos,1990, stranica 43.
[2]Превел М.П., RADIĆ, Tomislav, Vox populi: zlatna knjiga poslovica svijeta, 2.prošireno izdanje-Zagreb : Nakladni zavod Globus, 1995, stranica 247.
[3]Во Атина фалсификаторите на пари ги осудувале на смрт.
[4]ARISTOTELES, Nikomahova etika-Reprint iz leta 1994.-V Ljubljani: Slovenska matica, 2002, stran 276-277.
[5]Argumentum a fortioriе интерпретациски аргумент, со кој утврдуваме, дека правната последица, која што се однесува на одредена примарна, или секундарна хипотеза, важи дотолку повеќе (a fortiori) во случај кој има во уште поголем квалитет (уште поинтензивно) својствата, кои што се услов за правната последица, како непосредно правно (нормативно) уреден случај (PAVČNIK, Marijan, Argumentacija v pravu-2.spremenjena in dopolnjena izd.-Ljubljana:Cankarjeva založba,2004, stran 146).
Аргументот a fortioriвклучува два аргументи:argumentum a minori ad maius argumentum a maiori ad minus. Нас не интересира argumentum a minori ad maius (заклучување од помало кон поголемо), а тој е интерпретациски аргумент, дека правната последица уште поосновано важи за поголемото, кое што има поцврсти причини за негово настапување, отколку помалото. Аргумент од помало кон поголемо е на пример заклучокот, дека за штета не одговара само тој што ја предизвикал од небрежност (како што одредува законот), туку и тој што постапува со умисла (Ибидем).
[6]За да не се повторувам пред мојот разумен читател, љубезно го молам да ја прочита мојата колумна “Судски убиства”.
[7]Превел М.П., RADIĆ, Tomislav, Vox populi: zlatna knjiga poslovica svijeta, 2.prošireno izdanje-Zagreb : Nakladni zavod Globus, 1995, stranica 343.
[8]Се гордее со тоа што му бил асистент на татко му, што во време кога беше на власт стана сопственик на хидроцентрали и што бил стипендист на геманската и италијанската влада (и едната и другата, докажано работеа на укинување на Македонскиот народ)
[9]Превел М.П. , RADIĆ, Tomislav, Vox populi: zlatna knjiga poslovica sveta2.prošireno izdanje-Zagreb: nakladni zavod Globus, 1995, stranica 94.
[10]Види, мојата книга: ПОПЕСКИ, Марјан, Решение на проблемот со името во меѓународното право-Скопје: Матица македонска,2019.
[11]Мислам на оние околу 500 што одлучуваат за се, а не на обичните членови и симпатизери.
[12]АЈСОП, Басни-Скопје : ТРИ, 2008, страница 178.
An inch today is tomorrow’s mile.
31-08-2019, 04:02 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,681
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#5

Quote:Добри и сложни луѓе за Партијата на Македонскиот народ


Posted by Марјан Попески on 1 септември, 2019

Тешко болен, Антистен прашал; кој може да го ослободи од маките. Диоген, држејќи меч в раце му рекол:”Овој овде.”
Овој му рекол, дека бара да го ослободи од маките, а не од животот.[1]

Така и поранешниот Претседател д-р Ѓорге Иванов, ги одби советите на д-р Тони Дескоски[2], се откажа од пресудата на д-р Тони Дескоски и во историскиот говор на 27.09.2018., на Генералното собрание на ОН, го употреби мојот совет за ослободување од маките на Македонскиот народ, во спорот за името. Пред цел свет побара во спорот за името, да се почитува човековото[3] право на самоопределување, како норма ius cogens.
Овој говор на д-р Иванов е правен факт и има правни последици на спорот за името.
За да знае мојот разумен[4] читател што значи говор на шеф на држава на генерално собрание на ОН, нека го спореди говорот на д-р Иванов со познатиот случај помеѓу Данска и Норвешка за Источен Гренланд.
Имено, одрекување од правата, е дел од сувереноста на државата.[5]
Во споменатиот случај, министерот за надворешни работи на Норвешка, во разговор со дански дипломат се одрекол од правата врз Источен Гренланд, со изјава, дека Норвешка нема да се противи, Данска да ги шири нејзините интереси на Источен Гренланд.[6]
“Судот, имаше во предвид и други околности и утврди, дека, тој одговор на министерот, даден во име на владата, а на прашање на дипломатски претставник, спаѓа во негова надлежност, што значи ја обврзува неговата држава (превел М.П.).”[7]
Шефот на државата д-р Иванов, не само што не се одрече од правото на самоопределување како норма ius cogens, туку побара заштита на тоа право пред цел свет, во спорот за името. Во текот на својот говор го спомна неколку десетици пати.
 
Овој правен аргумент ќе се употреби во моето правно средство кога Партијата на Македонскиот народ ќе формира влада.
“Сложните луѓе ги створиле чудата (Индиска ‘хинди’ поговорка)”.
Прво правило за да бидат сложни членовите и симпатизерите на Партијата на Македонскиот народ нека биде:
“Секој мисли повеќе на тоа, што има да каже, отколку на тоа, што го кажуваат другите; затоа има толку малку пријатни соговорници. Доколку сакаме да не слушаат, треба да го слушаме тој што зборува; на човек треба да му дозволиме да го каже своето, па дури и доколку кажува небитни ствари. На соговорникот не смееме постојано да му приговараме и да го прекинуваме. Напротив, мораме да се вживееме во неговите мисли и дух, да му покажеме дека го разбираме, да му зборуваме за работи, во кои се препознава, да се согласуваме со него кога треба и да му покажеме, дека нашето согласување не е ствар на љубезност, туку последица на сериозно размислување. Мораме да избегнуваме побивања (препирки) за неважни ствари, да поставуваме што помалку прашања, кои што по правило се непотребни и никогаш да не всилуваме убедување, дека имаме повеќе право од другите, како и великодушно да го препуштаме правото на последен збор.”[8]
Но, најубавиот совет за барање на вистината на членовите и симпатизерите на Партијата на Македонскиот народ доаѓа од најголемиот ум: “Имено, доказот, како и силогизмот, не се однесува на надворешниот говор, туку на внатрешниот говор на душата (Разликата помеѓу надворешниот и внатрешниот говор на душата ја постави Платон во Теет (189е). Надворешниот говор се извршува со зборови. Внатершниот искрен говор, душата си го држи сама себеси…). Бидејќи, секогаш можат да се прават приговори на надворешниот говор, додека не можат да се прават секогаш приговори на внатрешниот говор.”[9]
Под влијание на Рошфуко, Шопенхауер советува дека на секој човек му е потребно водство на максими и правила за добар живот. Веројатно од тука, неговото учење за вроден и стекнат карактер.[10]
Доколку ја земеме големата премиса на Аристотел (“Никомахова етика”) дека просечниот човек е лош, уште повеќе добива на вредност советот на Шопенхауер, да живееме под водство на стекнатиот карактер, а тоа се максимите и учењата на најголемите умови (Аристотел, Платон Шопенхауер…).
Овој совет е особено наменет за членовите и симпатизерите на Партијата на Македонскиот народ за да постигнат слога, зашто за слогата, државниците се грижат повеќе, отколку за правичност. Зашто, кај што има слога, не е потребна правичност, а каде што има правичност, потребна е и слога (Аристотел).
Членовите и симпатизерите на Партијата на Македонскиот народ, секогаш нека имаат во предвид дека: “Како што на олимписките игри не го достигнуваат венецот на победата најличните и најсилните, туку само тие кои што се натпреваруваат (само некои помеѓу нив можат да победат), така и во животот убаво и добро уживаат, само тие, кои правилно работат (превел М.П.).”[11]
Само членовите и симпатизерите на Партијата на Македонскиот народ преку моето правно средство можат да победат.
И ова правило е битно за членовите и симпатизерите на Партијата на Македонскиот народ: “Повеќето жени и се препуштаат на љубовта заради слабост, отколку поради страст; затоа повеќе успех имаат упорни мажи, дури и доколку не се вредни за љубов (prevel M.P.).”[12]
Најмногу треба да се внимава на ова правило: “Не треба да се испитува секој проблем и секоја теза, туку [тоа треба да се чини] само [во случај] кога тешкотијата ја изнесуваат луѓе кои бараат доказ, а не кога тие бараат казна…Така, на пример, на оние кои се сомневаат дали треба, или не треба да се почитуваат боговите и да се сакаат родителите, потребна им е казна…(превел М.П.).”[13]
Тие што бараат доказ дека треба да се одбрани Македонскиот народ, бараат казна.
Слогата е еден вид пријателство, меѓутоа тоа не е исто, како еднаквост на погледите. Таква еднаквост е можна и помеѓу луѓе што не се познаваат. Доколку имаат исти ставови во врска со астрономијата, тоа не значи дека се сложни. Таквата согласност, нема никаква врска со пријателство. За слога во државата зборуваме, кога државјаните имаат еднакви погледи за своите интереси, кога се одлучуваат за исто и ја спроведуваат заедничката одлука. Тоа значи дека слогата се однесува на дејанија (дејствувања) и тоа на такви дејанија, кои што се важни и ги задоволуваат сите засегнати. Така на пример, слога е кога во државата сите ќе одлучат дека државните службеници мора да бидат бирани. Кога сите сакаат сојузништво со Спарта, или сите сакаат да владее еден одреден човек. Кога двајца ја сакаат сета власт, тоа е раздор. Слога не е кога двајца мислат исто, туку кога двајцата тоа “исто” го замислуваат и во исто лице. Кога сите ќе одлучат да владеат најдобрите: само на тој начин, сите се учесници кон тоа, кон што тежнеат. Слогата е некакво “пријателство помеѓу државјаните”. Се однесува на заедничките интереси и ствари, кои што се важни за живеењето. Таква слога, постои само помеѓу добри. Тие, сами со себе и со другите имаат исто мнение, бидејќи стојат на исто тло. Нивните желби се трајни и не се прелеваат де ваму, де таму, како вода во морски теснец. Го сакаат тоа што е праведно и корисно и кон тоа се насочени, нивните заеднички тежнеења.[14]
“Љубовта не може долго да се крие онаму каде што постои, ниту да се глуми таму каде што ја нема.”[15]
Ниту членовите и симпатизерите на Партијата на Македонскиот народ уште долго ќе кријат дека го љубат Македонскиот народ, ниту ВМРО ДПМНЕ уште долго ќе глуми.
Во Партијата на македонскиот народ не се добредојдени само богатите[16].
“Кога Херакле бил изедначен по чест со боговите и бил повикан на гоштевање кај Sевс, секого од боговите со голема љубезност го пречекувал. Но, кога на крајот влегло Богатството, Херакле наведнал глава кон земјата и се свртел на другата страна. Sевс, зачуден од случката, фатил да го прашува за причината, зошто сите радосно ги поздравил, а само Богатството го гледал под око. А овој рекол: “Го гледам смуртено, зашто во времето кога бевме меѓу луѓето, најчесто го гледав во друштво со никаквеци”.”[17]
 

[1] DIOGEN, Laertije, Život i imišljenja istaknutih filozofa: -Beograd, Dereta, 2003, stranica 16.
[2] Во мојата колумна “Судски убиства” докажав дека тужбата и пресудата на д-р Тони Дескоски, се ослободување од маките на Македонскиот народ, колку што е мечот на Диоген ослободување од маките на Антистен.
[3] ”Човековите права се развија во цел кодекс, кој што е можно да се толкува со природни категории : тие права се составен дел на човековата суштина, тие не му го долгуваат својот настанок на државата и правото, туку државата и правото само ги признаваат. Затоа мора позитивното меѓународно право да биде во склад со човековите права (превел М.П. , TURK, Danilo, Temelji mednarodnega prava-Ljubljana : GV Založba, 2007, stran 48.
[4] Д-р Фрчковски им се обраќа на своите читатели со “драги мои”, а Клетников со “драг читателу”. И двајцата и се обраќаат на волјата на читателот. И ласкаат на волјата на читателот, за да ја стекнат наклонетоста и да можат да им всадат недокажани ставови. Тоа е реторички дозволено, меѓутоа со обраќање на волјата, веднаш покажуваме дека повеќе ни е важно да не сака читателот, отколку да не цени.
Кај мене е поинаку. Јас се обраќам со “разумен читателу”. Гласно и јасно му се обраќам на разумот на мојот читател. Јасно и гласно му ставам на знаење дека не ми е до неговата наклонетост, туку до вистината. Доколку со својот разум тој утврди дека ја пишувам вистината, тој ќе ме цени. Мора да ме цени, бидејќи му се обраќам на неговиот разум.
Со волјата, со сакањето, не е така. Бидејќи, сакањето е во оној што сака. Значи, тој може да престане да сака, било кога. Со ценењето, не е така. Оној што ја пишува вистината можеш да не го сакаш, но не можеш да не го цениш.
[5] Ибидем, страница 241.
[6] Ибидем.
[7] Ибидем.
[8] LA Rochefoucauld, Francois de, Maksime: misli o človeški naravi-Ljubljana : Mladinska knjiga,2007, stran 122-123.
[9] ARISTOTEL, Organon, Kultura, 1970, Beograd, stranica 279-280.
[10] Фројд чесно признава дека е цел Шопенхауер, како и учењето за вроден и стекнат карактер.
[11] ARISTOTELES, Nikomahova etika, -Reprint iz leta 1994.-V Ljubljani: Slovenska matica,2002, stran 62.
[12] LA Rochefoucauld, Francois de, Maksime: misli o človeški naravi-Ljubljana : Mladinska knjiga, 2007, stran 112.
[13] ARISTOTEL,  Organon, Kultura, 1970, Beograd, stranica 384.
[14] ARISTOTELES, Nikomahova etika, Reprint iz leta 1994.-V Ljubljani: Slovenska matica, 2002, stran 282-283.
[15] ЛАРОШФУКО, Франсоа, Максими-Скопје : АЕА, Мисла, 2001, страница 15.
[16] Над десет милиони евра.
Најпожелна е средната класа, а според Словенците висока средна класа е четиричлено семејство со куќа лепенка до 200м2, два автомобили и двајца вработени со месечни приходи до 5.000,00 евра. Ова значи дека дијаспората (или поточно: прогонетите, како што ги нарекува Нестор Огинар) и трите слоја на средната класа во Македонија, ќе го спасат Македонскиот народ.
[17] АЈСОП, Басни-Скопје : ТРИ,2008, страница 113.
(This post was last modified: 02-09-2019, 12:27 AM by ЈорданПетровски.)
02-09-2019, 12:26 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,681
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#6

Quote:Македонија жртва на неморалот и последниот пораз на Западот
Posted by Марјан Попески on 24 септември, 2019 in Право, Мисла | 0 Comments
“Колку им е лесна војната на оние кои што ја посматраат (Арапска).”[1]
Макрон, иако објави пораз на Западот, некои на Западот сметаат дека можат да победат во нуклеарна војна, а некои научници на Западот ја обвинуваат Русија за Втората светска војна. Заради пактот Молотов-Рибентроп од 1939. Предмет на мој интерес се вториве, а делумно и првите-политичарите.
“Кога две магариња ќе се подучуваат взаемно, ниедно нема да стекне докторат (Холандска).”[2]
“Целокупното модерно филозофирање е политичко полициско. Од страна на владите, црквите, академиите, обичаите и кукавичлукот на луѓето; ограничено е на учен привид…”[3]

Дури и за комунистот Маркс, “Источното или азиското” значело пониско ниво на човекови достигнувања. Многу попримитивен општествен систем. Единствено европското средоземно подрачје вредело за него.[4]

Напротив, Ниче смета дека европското образование е ужасно. Оној што тежнее кон тоа да ја унапреди културата на својот народ, треба да соработува на уништувањето на модерното образование, во корист на вистинско образование. Да размислува за тоа; како низ историјата нарушеното здравје на народот, може да се поврати. Како тој повторно може да ги пронајде своите инстикти, а со тоа и својата чесност. [5]
Еропската наука е земјотрес од поими. Го лишува човекот од целата негова сигурност, мир, верба и она што е отпорно и вечно. Па треба ли сознанието и науката да владеат со животот, или животот треба да владее со сознанието и науката? Никој не се сомнева, дека животот треба да владее со сознанието и науката. Сознанието и науката кои би го уништиле животот, би се уништиле и самите себеси. Затоа, на науката и е потребна хигиена.[6]
Сократ сметал дека е болест, која се приближува кон лудило, кога човек ќе си вообрази дека има некоја доблест, а тој ја нема. Секое такво лудуло е поопасно од недостаток на доблест, па дури и од порок. Оној што нема доблест, или порочниот; има шанса да биде насочен на прав пат. Оној што си вообразил дека има доблест, секој ден станува полош, што значи е непоправлив.[7]
Најдобриот универзитет “Харвард”, односно професорот по филозофија и советник на Картер, Хантингтон, потврдува дека Западот нема доблести: “Далеку позначајни од економијата и демографијата, се проблемите на моралното слабеење, културното самоубиство и политичкотонеединство на западот.”[8]
Спротивно на Маркс, Хантингтон смета дека моралот (етиката) е најбитен, а во тој поглед муслиманите и азијатите се супериорни во однос на Западот.[9]
За жал, денешниот Запад, се однесува според научното мислење на Маркс, а не според дијагнозата на Ниче, дека Западот си вообразил дека има доблести, сознанија и вистинска наука. Дека оди кон лудило.
Тоа лудило оди дотаму, што денес западни научници тврдат дека за Втората светска војна виновен е пактот Молотов-Рибентроп 1939, а тоа значи Русија.
Јас спаѓам во оние што и пред да го проучат Ниче[10], триесет години го проучувале Аристотел и компетентно можам да дадам второ мислење (после Ниче) дека Западот е луд, што се однесува до вината за Втората светска војна.
Па Хитлер сам напишал: “Ако решиме да освоиме нови територии во Европа, ние можеме да ги добиеме, општо земено, само за сметка на Русија. Во тој случај, ние треба да тргнеме по патот по кој некогаш оделе рицарите од нашите редови. Германскиот меч треба да освои земја за германскиот плуг и, на тој начин, да обезбеди леб за германската нација.”[11]
Хитлер го издал првиот том во 1925, а вториот 1926 година.[12]
Пактот Молотов-Рибентроп е склучен во Москва 1939. Во време кога Англија и Франција одолговлекуваат во преговорите со Русија (СССР). Тоа е голема дипломатска победа на Сталин, а не вина за Втората светска војна. Подоцна ќе стане јасно зошто.
Подоцна, истиот Сталин му ја крши Кичмата на Хитлер. Пактот Молотов-Рибентроп е склучен со цел Русија да добие во време за да се вооружи.
На Сталин му е јасно што му подготвуваат фашистичките земји и неагресивните земји (САД, Англија и Франција): “Новата империјалистичка војна стана факт.

Во наше време, не е баш така лесно, одеднаш да го скиниш синџирот и да се залеташ непосредно во војна, не водејќи сметка за јавното мислење. На буржоаските политичари тоа им е доста добро познато. Тоа им е познато и на фашистичките управувачи. Затоа, фашистичките управувачи, пред да влетаат во војна, на некој начин одлучија да го обработаат јавното мислење, односно да го доведат во заблуда. Да го измамат.”[13]
На Сталин му е јасно, зошто САД, Англија и Франција се однесуваат така кон фашистичките земји. Зошто им дозволуваат на фашистичките земји да ги нарушуваат нивните интереси. Дури се и попустливи. Иако се економски и војно многу посилни од фашистичките земји. Сталин бара оправдување во фактот што за време на Првата светска војна дојде до победа на револуцијата во најголемата земја на светот, па оттука страв, да не се прошири револуцијата во повеќе земји. Но, тој заклучува дека главна причина е тоа што Англија и Франција се откажуваат од колективната безбедност и преоѓаат на позиција на немешање и неутралност.[14]
“Политиката на немешање би можела формално да се окарактеризира вака: “секоја земја од агресорот нека се брани како сака и може, нас тоа не не интересира, ние ќе тргуваме и со агресорите и со нивните жртви”. Во стварност политиката на немешање значи попуштање на агресијата, отворање на патот кон војна, значи претворање на војната во светска војна. Од политиката на немешање избива тежнение, желба: да не им се пречи на агресорите да ја завршат својата гнасна работа, да не му се пречи, да речеме на Јапан, да започне војна со Кина, а уште подобро со Советскиот Сојуз (потенцирал М.П.), да не и се пречи, да речеме на Германија да заглиби во европските работи, да започне војна со Советскиот Сојуз (потенцирал М.П.), да им се дозволи на сите учесници во војната длабоко да заглибат во калта на војната, потајно на тоа да се поттикнуваат, да се остават да ослабат и исцрпат еден со друг, а потоа, кога доволно ќе ослабат-да се појават на сцената со свежи снаги, се разбира, да се појават “во интерес на мирот” и да им ги издиктираат на ослабените учесници во војната своите услови.

Ефтино и убаво.”[15]

На Сталин многу пред Пактот Молотов-Рибентроп му е јасно дека САД, Англија и Франција ја поттикнуваат Германија да ја нападне Русија:”Или, да ја земеме на пример Германија. И ја отстапија Австрија, иако се обврзаа дека ќе ја бранат нејзината самосталност, ја отстапија Судетската област, ја препуштија на милост и немилост судбината на Чекословачка, прекршувајќи ги сите можни обврски, а потоа бучно почнаа да лажат во весниците за “слабоста на руската војска”, за “распаѓање на руската авијација”, за “нереди” во Советскиот Сојуз, туркајќи ги Германците понатака на исток, ветувајќи им лесен плен и говорејќи им: вие само започнете војна со бољшевиците, а понатака се ќе оди добро (потенцирал М.П.). Мора да се признае дека тоа многу личи на поттикнување, на подбуцнување на агресорот.”[16]
Сталин е свесен дека областите на Чекословачка им се дадени на Германците како цена да отпочнат војна против Русија.[17]

И на најлутиот противник на Сталин, Троцки, му се добро познати методите на делување на   Англија, уште од Октомврсиката револуција, против Русија: “На сите фронтови, вие се среќавате со непријателските интриги на Англија. Контрареволуционерните армии пукаат на вас од англиски топови. Во складиштата на Шенкурск и во Онјеги, на сите воишта на југ и запад, вие наоѓате муниција од Англија. Војниците, кои што сте ги заробиле, носат англиски униформи. Жените и децата во Архангелск и во Астрахан ги масакрираа и осакатуваа англиските авијатичари со англиски динамит. Англиските бродови ги бомбардираат нашите брегови…”[18]
Троцки експлицитно изјавува:”Во текот на 1918 Антантата не натера на граѓанска војна, така речи за да обезбеди победа над Вилијем.”[19]
Постојат два смртни гревови на политиката; необјективност и неодговорност. Необјективноста наведува на привидна моќ, а неодговорноста го наведува да ужива во моќта, заради самата моќ, без содржина и цел.[20]
Западот, во моментов ја прави и едната, и другата грешка, а злосторството кон Македонија со кршењето на правото на самоопределување, која што е норма ius cogens не го ни забележува.
Западот, нека го прифати учењето на Ниче, а не ласкањето на Маркс.
Нека свати дека монументалната историја лаже со своите аналогии. Со заводливите сличности таа одважниот го бодри на смелост, воодушевениот на фанатизам и доколку замислиме дека таа историја може да се најде во рацете и главите на егоисти и занесени злосторници, таа ќе предизвикува војни и револуции.[21]
Вака практицираната историја е опасна по човештвото според Ниче.
Јас мислам дека најдов и доказ во прилог на Ниче.
Западот три пати се обиде да ја освои Русија и три пати беше поразен. За време на Првата светска војна и предизвика граѓанска војна (Троцки), во Втората светска војна го подмити Хитлер да ја нападне Русија (Сталин) и по трет пат, ова што се случува денес во Украина.[22]
24-09-2019, 08:05 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,681
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#7

Quote:Ќе го полудат ли ВМРО ДПМНЕ и СДСМ Македонскиот народ


Posted by Марјан Попески on 16 октомври, 2019 in Право, Мисла | 0 comments
“Никој не сака да постане нешто друго, па дури и доколку тоа “нешто друго” би го имало сето добро (бидејќи бог веќе го има сето добро), туку сака да остане тоа што е.”[1]
Најголемиот ум е најголем, затоа што секогаш е во право. Македонскиот народ го потврди и на референдум одби да биде “нешто друго”.
ВМРО ДПМНЕ и СДСМ Македонскиот народ го направија “нешто друго”. Уништија цел еден народ.
Замислете си каква душевна болка предизвикува ова кај секој Македонец.
“Страдањата им ги дале на карпите, ама тие не издржале, па му ги дале на човекот (Ерменска).”[2]
Фактот дека настанува лудило поради силна душевна болка, заради ужасен настан може да се објасни. Секој таков настан, кој предизвикува душевна болка, обично е ограничен на сегашноста, што значи дека проаѓа и како таков не предизвикува прекумерни душевни болки. Душевната болка е неизмерно голема тогаш, кога е постојана. Неизмерно голема душевна болка предизвикува една мисла, која што лежи во помнењето.[3]
Ужасната мисла; нема повеќе Македонски народ, лежи во помнењето, трае, предизвикува ужасни душевни болки, за кои нема надеж дека ќе поминат. Умот ни порачува дека оваа мисла ќе остане во помнењето засекогаш и постојано ќе ни предизвикува ужасна душевна болка.
И тогаш, таква една болна мисла, такво едно болно знаење и сеќавање, со огромна количина на страдање, станува неподносливо. Тогаш, нашата престрашена природа, се фаќа за лудилото, како последно средство за спас на животот. Човековата душа, мачена на овој начин, го кине конецот на своето помнење и го исполнува со празнина. Така, пред душевните болки, кои ги надминуваат неговите сили, бега во лудило.Како што се отстранува екстремитет зафатен со гангрена и се заменува со дрвен. Како пример, да го посматраме бесниот Ајакс, кралот Лир и Офелија, бидејќи се дело на гениј и затоа се вистинити, како и реални личности. Дури и дневното искуство, укажува на истото. Еден слаб аналогон од тој вид на преод од болка кон лудило е фактот, да ние често, некое мачно сеќавање, кое што одненадеж не обзема, скоро механички го бркаме со некој гласен исказ или гест. Го одалечуваме од себе, за на сила да се разонодиме.[4]
Мислата; ВМРО ДПМНЕ и СДСМ, Македонскиот народ го направија “нешто друго”, предизвикува ужасна душевна болка. Таа стои во помнењето и може да го полуди Македонскиот народ.
За ужасни душевни болки, потребен е најдобар психолог.
Ужасот е уште поголем, поради јасното сознание дека Македонскиот народ го направија “нешто друго” тие што беа овластени да го чуваат Македонскиот народ; ВМРО ДПМНЕ и СДСМ.
За вакви ситуации, најголемиот ум и најголемиот психолог (“За душата” и “Реторика”), предлага да си помогнеме со прирачници (“Никомахова етика”). Прави убава споредба со лекар, кој наместо да не лечи, тој не убива. Тогаш, вели Аристотел, земаме прирачници и сами почнуваме да се лечиме.
Во таква ситуација е денес Македонскиот народ, заменет со она “нешто друго”.
Мое мислење е дека Македонскиот народ, претворен во она “нешто друго”, денес треба да си помогне со прирачниците на најдобрите психолози, што се однесува до ужасните душевни болки заради претворањето на Македонскиот народ, во “нешто друго”.
Најдобар психолог е Аристотел, потоа Шопенхауер, па Стендал, па Ниче, Спиноза и Фројд (како ученик на Шопенхауер).
Шопенхауер за вакви ужасни душевни болки предлага начин на ослободување со илузија. Со присутните предмети, како и со далечните (кои што предизвикуваат ужасни болки), се издигаме до нивна објективна контемплација и така успеваме да створиме илузија, дека се присутни само тие предмети (поими) што предизвикуваат ужасни болки, а не и ние. Тогаш се ослободуваме од нашата жалосна состојба и стануваме едно со тие предмети (поими) што предизвикуваат ужасни болки. Тогаш, како што тие предмети (поими) не ги допира нашата невоља и нас не не допира невољата.[5]
Спиноза предлага да го откинеме афектот (во конкретниов случај ужасни душевни болки) од мислите за внатрешната причина и да го поврземе со други мисли. На тој начин, ќе биде уништена љубовта, или непријателството кон внатрешната причина, како и душевните колебања, што произлегуваат од овие два афекти. Според Спиноза, тоа што создава облик на љубов, или непријателство се радоста и жалоста, што ја прати идејата за внатрешната причина. Доколку се отстрани причината, се отстранува и обликот на љубов, или непријателство и така се уништени тие два афекти, како и тие афекти што извираат од тие два афекти.[6]
Мој избор е Диоген (киничарот), кој што на афектот (во случајов ужасни душевни болки) му ја претпоставува логиката.[7]
“Во голема болка, нужен е голем ум (Ерменска).”[8]
Автор на најсовршената наука, логиката, е Аристотел.
Со помош на Аристотел јас создадов полисилогизам како Македонскиот народ да не биде “нешто друго”. Овој мој полисилогизам, освен што делувa психолошки, делува и правно во корист на Македонскиот народ. Му го штити правото на самоопределување како норма ius cogens и го спречува културниот геноцид-“нешто друго”.
Ќе го најдете во мојата колумна “Последна шанса за одбрана на името”, а уште подобро е да се прочита мојата книга “Решение на проблемот со името во меѓународното право”.
Кој и да го одбере македонецот од најдобрите психолози, нема да погреши. Јас се одлучив за Аристотел. За логиката. Се препорачувам со својот полисилогизам кај секој Македонец, за отстранувањето на ужасните душевни болки.
Но, само во рамките на семејството на Македонецот.
Бидејќи семејството e попрво и понеопходно од државата.[9]
А освен тоа, оваа држава не е наша.
 

[1] Превел М.П. , ARISTOTELES, Nikomahova etika-Reprint iz leta 1994.-V Ljubljani: Slovenska matica, 2002, stran 279.
[2] Превел М.П. , RADIĆ, Tomislav, Vox populi: zlatna knjiga poslovica svijeta/2.prošireno izd.-Zagreb-nakladni zavod Globus, 1995, stranica 24.
[3] Artur Šopenhauer, Svet kao volja i predstava, Matica srpska, Novi Sad, 1981, stranica 182.
[4] Ибидем, страница 182-183.
[5] Ибидем, страница 187.
[6] Baruch de Spinoza, Etika, Reprint izdaje iz leta 1963, Slovenska matica v Ljubljani, Ljubljana, 1988, stran 333.
[7] Diogen Laertije, Život i mišljenja istaknutih filozofa, Beograd, 2003, Dereta, stranica 16.
[8] RADIĆ, Tomislav, Vox populi: zlatna knjiga poslovica svijeta/2.prošireno izd.-Zagreb: nakladni zavod Globus, 1995, stranica 24.
[9] ARISTOTELES, Nikomahova etika-Reprint iz leta 1994.-V Ljubljani: Slovenska matica, 2002, stran 265.
16-10-2019, 03:57 PM
Reply
montehristo Online
Неверан Тома
*****

Posts: 1,489
Joined: Aug 2010
Reputation: 30
#8

Голем е зборот: благодарам
Posted by Марјан Попески on 7 декември, 2019 in ПравоМисла | 0 Comments
Постојат само две состојби: природна состојба и правна состојба.[2]
По барање на Грција, Западот и го прекрши на Македонија најважното човеково право на еден народ, правото на самоопределување, од член 1, став 2 и член 55 од Повелбата на ОН, кое што е норма ius cogens. Со склучување на Времената, а подоцна со Преспанскиот.
На опишаниот начин, Западот ја суспендира правната состојба и воведе природна состојба, која подразбира правење што се може и што се сака, или упростено-војна состојба.

Барањето на Грција Македонија да го смени името, претставува јавно изразена воља, која претставува максима, според која, доколку би станала општо правило, не би бил возможен никаков мир помеѓу народите, туку природната состојба би била овековечена. Бидејќи грчката максима, доколку стане општо правило, го крши член 1, став 2 и член 55 од Повелбата на ОН (најважен меѓународен договор), на секого му е јасно дека кршењето на Повелбата ги засега сите народи, чија слобода со тоа е загрозена. Затоа, тие се обединуваат против таквото неправо, за да му ја одземат моќта за чинење на тоа неправо. Но, немаат право да си ја разделат таа земја, ниту пак да направат таа да исчезне. Тоа би било неправда кон народот, кој не може да го загуби првобитното право да се обедини во политичка заедница. На државата што чини неправо, може да и се наметне ново уредување, кое што според својата природа е неповолно за склоност кон војна.[3]

Благодарност за Кант.

Според максимата на Грција, која што Западот со Времената и Преспанскиот ја претвори во општо правило; Германија може да бара од Австрија да го промени името во Јужна Германија, а Австрија од Словенија Јужна Австрија. Србија може да бара од Хрватска да го промени името во Западна Србија. Србија може да побара од Северна Македонија да го смени името во Јужна Србија. 
 
 
Иако сојузниците од 1941 до 1944 во неколку политички документи го прифаќаат правото на самоопределување, него го нема во нацрт повелбата. Кон крајот на април 1945, кога во Сан Франциско е одржана конференцијата за Меѓународната организација, на инсистирање на Советскиот Сојуз повторно се разгледува ова прашање и правото на самоопределување станува дел од Повелбата на ОН.[4]

Благодарност за Русија.

“На пример, доколку е склопен некој меѓународен договор кој што е спротивен на ius cogens (се мисли на договор кој овозможува потлачување на народи, или елиминација на фундаментални слободи на цела популација), тој договор несомнено би го загрозувал не само народот против кој што е насочен, туку светската заедница како целина.”[5]

Благодарност за Касезе.

“Во својот коментар, Комисијата за меѓународно право ја илустрира поентата на член 29 повикувајќи се на правото на народите на самоопределување: ‘ Некои влади, одвреме навреме, изразуваа сомневања дека притисокот на некоја влада за акција на странската влада претставува само оправдување за ‘интервенција во фундаменталното право на секој народ да избере облик на власт под кој што тој сака да живее’ или за интервенција која би ‘потпомогнала одржување (ненародна влада) на власт, спротивно на желбите на мнозинството на нејзиниот народ и која со тоа е насочена кон тоа на дадениот народ да му го ускрати елементарното право… на самоопределување  (потенцирал М.П.). Дали би, да речеме, денес бил прифатлив ставот дека притисокот на владата на некоја суверена држава на воспоставување ex novo протекторат над таа држава или некој друг систем кој би ја направил зависна од некоја друга држава, би имал за последица отстранување на лошите импликации на тој систем? Општопризнатиот безусловен карактер на забрана на мешање во независноста на други држави и во правото на самоопределување на народот, јасно сведочи за тоа дека прифаќање на таков став би било исклучено(потенцирал М.П.).”[6]  
 
Благодарност за Комисијата за меѓународно право на ОН.[7]

Значи, ваква ситуација како што конструираа со помош на Запад, ВМРО ДПМНЕ (Депанданс на УДБА) и СДСМ (УДБА), Комисијата за меѓународно право на ОН предвидела, како што предвидела и отстранување на последиците.

Солон, прашан, што треба да се прави за луѓето да чинат помалку неправда, одговорил, дека, кога на луѓето што не им е нанесена неправда, би се лутеле онолку, колку и оние на кои што им е нанесена неправда, помалку би се чинела неправда.[8]

Досега, само Русија постапувала по советот на Солон.
Не само што се лутела, туку ја леела и руската крв. Особено за Словените на Балканот.
Од другата страна, никаква благодарност.
Кога Аристотел го прашале, што застарува најбргу, тој одговорил; благодарноста.[9]

И покрај тоа, Русија и денес се однесува во склад со својата поговорка: “Своето ‘благодарам’ не жали го, а туѓото не очекувај го.”[10]
Оваа поговорка ја слушаме и преку Достоевски: “Кога еден Англичанец Гледстон пишува за руската војна со Турците:’Ослободувајќи милионски маси од сурово и понижувачко ропство, Русија ќе му направи на човештвото таква услуга , таква сјајна услуга, што историјата ќе мора тоа да го запамети и такво нешто никогаш нема да исчезне од благодарното паметење на народот.”[11]

Русија, без никаков интерс ги ослободи Словените (и други народи) на Балканот не штедејќи ја својата крв. Русија го ослободи светот од чудовиштето Хитлер не штедејќи ја својата крв. Русија (Сталин) го воскресна Македонскиот народ и му овозможи да го оствари правото на самоопределување на делот што се наоѓаше под Србија. Да не се случеше предавството на британскиот кодош Тито 1948, Македонскиот народ ќе го реализираше правото на самоопределување и во Грција, и во Бугарија.

Благодарам Русијо.

Достоевски раскажува еден пример од грозотиите на Турците врз поробените Словени. Во Москва дошла група словенски деца. Меѓу нив едно девојче помеѓу 8 и 9 години, кое често се онесвестувало. Турците, пред нејзини очи на татко и му ја дереле кожата и му ја одрале цела. На Достоевски му се гади таа цивилизирана Европа што дозволува дерење кожа заради нејзините интереси. За да може да тргува. За благосостојба.[12]
“Достоевски ќе крикне:”Не, сериозно: што има од таа благосостојба, која што се постигнува по цена на неправда и дерење на кожи?”[13]

Каква е таа благосостојба на Западот, што се постигнува по цена на дерење на кожата на цел еден народ.




[1] Превел М.П. ,RADIĆ, Tomislav, Vox populi : Zlatna knjiga poslovica svijeta, 2. prošireno izd.-Zagreb : Nakladni zavod Globus, 1995, stranica 372.
[2] КАНТ, Имануел, Метафизика морала-Сремски Карловци; Нови Сад : Издавачка књижарница Зорана Стојановиќа, 1993, страница 150.
[3] Ибидем.
[4] КАСЕЗЕ, Антонио, Samoodređenje naroda-Beograd : Službeni glasnik, 2011, stranica 59.
[5] Превел М.П. , ибидем, страница 206-207.
[6] Ибидем, страница 238.
[7] Нејзин претседател беше мојот ментор д-р Ернест Петрич, а сега член во трет мандат. Само Хрватска и Албанија од цела Европа не гласаа за неговиот трет мандат.
[8] DIOGEN, Laertje, Život i Mišljenja istaknutih filozofa-Beograd, Dereta, 2003, stranica 40.
[9] Ибидем.
[10] Превел, М.П. , RADIĆ, Tomislav, Vox Populi : Zlatna knjiga poslovica svijeta, 2.prošireno izd.-Zagreb, Nakladni zavod Globus, 1995, stranica 372.
[11] ИВАНОВИЋ, Живота, Fjodor Mihajlovič Dostojevski : Srbi između Rusije i Evrope-Beograd: Prosveta, 2013, stranica 130.
[12] Ибидем, страница 40.
[13]Превел М.П. , ибидем, страница 42.
An inch today is tomorrow’s mile.
08-12-2019, 04:01 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,681
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#9

Quote:Моќта на меѓународното право и спорот со името"

26.12.2019 Др. Марјан Попески
Добро е да се знае дека државите, од илјадници судски одлуки, кои што настанаа во последните стоипедесет години, државите во помалку од десет одбија доброволно да ги извршат.[1]
Со овој факт им е избиен лажниот аргумент на оние дома и надвор, дека меѓународното право не функционира.
Јас очекував по мојата колумна “Судски убиства” да почнат да пливаат лешеви. Сметав дека доволно јасно го разоткрив судското убиство на македонскиот народ од страна на ВМРО ДПМНЕ (Депанданс на УДБА) и СДСМ (УДБА). Сигурен бев дека на секому му е јасно дека пресудата против Грција е судско убиство на македонскиот народ, а не победа. Сега признавам, дека има уште многу Македонци, што сметаат дека пресудата против Грција е победа, која што не дава резултати поради лошиот Запад, а не поради злобата и незнаењето на засегнатите.
ВМРО ДПМНЕ, нема интерес да му ја одстрани ова заблуда на македонскиот народ, бидејќи тие ја поднесоа тужбата на д-р Дескоски.
СДСМ нема интерес да му ја одстрани заблудата на македонскиот народ, бидејќи го склучи Преспанскиот. Секое сомневање во меѓународното право, му оди во прилог на СДСМ.
Со една реченица; пресудата на ВМРО ДПМНЕ од ништовен договор прави валиден договор, а моето правно средство утврдува ништовност на Времената и второ, пресудата врз основа на pacta sunt servanda има дејство inter partes (само против Грција), додека евентуалната пресуда по моето правно средство врз основа на ius cogens има дејство erga omnes (према сите држави на светот).
Ова е одговор на прашањето; зошто ВМРО ДПМНЕ со помош на Западот ја издејствува ова пресуда (“Судско убиство”), а моето правно средство од докторатот донесен од ЕУ, не го употреби, ни ВМРО ДПМНЕ, ни СДСМ.
За да биде уште појасно, еве и на поинаков начин.
Голем дел од политиката на Австриската монархија кој што се однесуваше на словенските народи, имаше за цел да ги ослаби словенските народи, за полесно да господари со нив.[2]

Historia est magistra vitae.

Значи, за господарење со Македонците, кои што имаат и словенска крв, идеални се партии како ВМРО ДПМНЕ и СДСМ. И двете партии взаемно се обвинуваат дека се автократски (претходниот шеф бил диктатор, овој сега самиот изјави дека на Македонија и треба камшикар).
Автократските влади, при обликувањето на својата политика не ја почитуваат вољата на народот при изведувањето на надворешната политика. Затоа, не можат да сметаат на широка народна подршка. Таков е примерот со Австриската монархија. Автократските влади што ги поставувала да владеат со словенските народи, немале подршка од словенските народи. Тие биле незаинтересирани за надворешната политика на своите влади. Дури активно подржувале политика на словенска влада, што била против австриската политика. Тоа одело до таму, што во Првата светска војна, словенските единици на австро-унгарската војска, преминувале на руска страна.[3]

A fortiori.

Доколку во минатото не и успеало на Австриската монархија со влади како овие на ВМРО ДПМНЕ и СДСМ, како денес ќе и успее на Австрија да господари со Македонците, кои имаат и словенска крв. Овие влади не ја почитуваат јасно изразената воља на референдуми за тоа кои сме и дека не сакаме промена на името. Триковите argumentum ad baculum (НАТО) и argumentum ab utili (ЕУ) не поминаа кај Македонците на референдумот.
Пред одбележувањето на стогодишнината од Првата светска војна, многу научници на Запад не уверуваа дека состојбата многу наликува на она пред Првата светска војна, а тоа ги става во преден план Австрија и Србија.
Ова значи, дека аналогијата што ја употребуваме е правилна.
На еден Австриец, како Хан, никако не му е во интерс да признае дека некој поединец од Македонија има ум да го реши проблемот со името во рамките на меѓународното право, или не дај боже да му признае зрелост на Македонскиот народ заради исходот на референдумот за името.
Меѓутоа, историјата не е на негова страна.
И во Русија имало луѓе како д-р Мицковски и Заев, кои што биле цели позападњачени и го презирале рускиот народ.
Достоевски вака гледа на позападњачените Руси и самите западњаци: “…Во Германија најмногу ме запрепасти глупавоста на народот: неверојатно се глупави, неизмерно се глупави. Кај нас, дури и еден Николај Страхов, многу паметен човек, не сака да ја свати вистината: “Германците-вели-го пронајдоа барутот.” Па животот бил таков кај нив! Ние за тоа време стваравме голема нација, засекогаш ја запревме Азија, поминавме низ бескрајни страдања кои што умеевме да ги поднесеме, не ја загубивме руската мисла, која што ќе го обнови светот, туку само ја зацврстивме, нашиот народ е многу над нив, поблагороден е, почесен, поспособен…”[4]
Ниче, германски филозоф, последен голем филозоф, го оправдува презирот на Достоевски кон Германците: “Достоевски, единствениот од кого можев нешто да научам: тој спаѓа меѓу најубавите среќни случајности на мојот живот, дури и повеќе од откривањето на Стендал. Тој длабок човек имал десет пати право да ги презира Германците….”[5]
И Шопенхауер, најголемиот Германец, еден од најголемите умови на сите времиња, се согласува со Достоевски: “Навистина, велат, Германците го пронајдоа барутот: но јас не можам да се сложам со тоа мислење.”[6]
Германците се без национален понос, со што ја потврдуваат својата прославена честитост, но повеќето “германски браќа”, сакаат да покажат таков национален понос, на смешен начин го афектираат тоа, додворувајќи му се на народот за да го заведат.[7]
Русија е држава која што на светската конференција за разоружување 1932 и повторно пред ООН 1959 понуди предлог за целосно светско разоружување (со исклучок на лесното оружје за полициски функции).[8]
Ова што ни го прави Западот, а особено Австрија и Германија (со помош на ВМРО ДПМНЕ и СДСМ), е во спротивност со здрава совест и смисолот за правда на честит човек.
“Една жена, во намера да се ослободи, го пријавува својот маж 1944.година на властите, за увредливи примедби за Хитлер, кои што ги изрекол на отсуство од германската војска. Жената немала законска должност да го пријави неговото дело, иако тоа што го кажал претставувало очигледно кршење на одредбата која што забранувала давање на исказ кој што е штетен за владата на Третиот Рајх, или би можел било како да ја загрози одбраната на Германија. Мажот, во согласност со овој закон бил уапсен и осуден на смрт, иако не бил погубен, туку бил испратен на фронт. Во 1949, Жената ја обвинил западногерманскиот суд, заради прекршок кој може да се опише како противправно лишување од слобода (rechtswidrige Freiheitsberaubung). Тоа било казниво како кривично дело според Германскиот кривичен законик од 1871.година, кој непрекинато останал на сила од неговото донесување. Жената приговорила дека темничарењето на нејзиниот маж било во склад со нацистичките закони и дека заради тоа, таа не сторила никакво злосторство. Второстепениот суд, до кој што случајот конечно стигнал, сметал дека жената била крива поради тоа што влијаела нејзиниот сопруг да биде лишен од слобода, со тоа што го пријавила во германскиот суд, иако судот го осудил поради повреда на законот, бидејќи, ги цитирам зборовите на судот, законот “беше спротивен на здравата совест и смисолот за правда на сите честити луѓе”. Ваквото расудување беше присутно кај голем број случаеви, што беше поздравено како голем триумф за природното право и како знак на пораз на позитивизмот (потенцирал М.П.).”[9]
-----------------------------
[1] MORGENTHAU, Hans J, Politika med narodi : borba za moč in mir-Ljubljana : DZS, 1995, stran 403.
[2] Ибидем, страница 239.
[3] Ибидем.
[4] Превел М.П., ИВАНОВИЋ, Живота, Fjodor Mihajlovič Dostojevski: Srbi između Rusije i Evrope-2. izd.-Beograd: Prosveta, stranica 79.
[5] Превел М.П. , NIETZSCHE, Friedrich, Somrak Malikov ali kako filozofiramo s kladivom : Primer Vagner: problemi glasbenikov ; Antikrist : prekletstvo nad krščanstvo-Ljubljana : Slovenska matica, 1989, stran 92.
[6] Превел М.П. , ШОПЕНХАУЕР, Артур, O životnoj mudrosti/Beograd : Grafos, 1987, stranica 64.
[7] Ибидем.
[8] MORGENTHAU, Hans J. , Politika med narodi: borba za moč in mir-Ljubljana: DZS, 1995, stranica 531.
[9] Превел М.П. , ХАРТ, Херберт, Ogledi iz filozofije prava-Beograd: Plato, 2003, stranica 85.



МАРЈАН.МК
26-12-2019, 02:25 AM
Reply