Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 1 Vote(s) - 5 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Македонските медии за България
Author Message
Топорчо Offline
Posting Freak
*****

Posts: 1,000
Joined: Jul 2011
Reputation: 9

Според авторът , който пътем е университетски преподавател , когато в Македония искаш да обвиниш някой за нещо подмолто го наричаш бугарин. Е как да не сложит вето после.На тази шизофрения трябва да се сложи вече край.

Македонци и Бугари

До пред неколку години официјалната позиција на Бугарија беше дека „сите Македонци се Бугари“, а сега се зборува за „постоење на бугарско малцинство“ во Македонија, со што индиректно се признава постоењето на македонската нација



Пред десетина години на една научна конференција, која се одржуваше во Европскиот центар за безбедносни студии, Џорџ К. Маршал, во Гармиш Партенкирхен ми приоѓа еден колега од Бугарија и ми вели: „Зошто Вие Македонците сте толку резервирани кон Бугарите? Па, во Бугарија најдобрите Бугари се Македонци.“ А јас му сериозно му одговорам: „Токму така колега, и во Македонија најлошите Македонци се Бугари“. Тој веројатно не беше подготвен за ваков дрзок одговор од моја страна и за да ја избегне понатамошната дискусија за историските теми го сврте муабетот за други прашања. На што и јас со големо олеснување се согласив.

Во што е суштината на проблемот помеѓу Македонците и Бугарите? Одговорот, лежи во погрешната перцепција за „другиот“. Имено во Бугарија со терминот Македонец се означуваат три нешта.
Најраспространето е видувањето дека Македонец е поим со кој се означува припадник на бугарската нација што потекнува од Пиринска Македонија или, пак, тоа е доселеник од другите делови на Македонија, меѓутоа што има развиено бугарска национална свест. Овие луѓе се прифатени од бугарското општество на ист начин како што се луѓето од другите краеви на Бугарија и многумина од нив се искачиле и до највисоките позиции во владината хиерархија. На овие Македонци мислеше мојот колега кога рече дека „најдобрите Бугари се Македонци“. Покрај тоа, во Бугарија има и граѓани на Република Бугарија што имаат бугарско државјанство, но имаат „македонска национална свест“ и се чувствуваат дел од македонската етничка нација.

Прашање за македонското етничко малцинство во Бугарија може да биде поделено во два дела. Првиот период, веднаш по завршувањето на Втората светска војна, кога „македонската националност“ беше целосно признаена како посебна националност, и периодот по 1956 година кога Бугарската комунистичка партија одлучи „повеќе да не ја признава посебната македонска националност“. Овие луѓе сè уште се соочуваат со проблемот за слободно изразување на својата етничка припадност и политичко организирање. И последно, под терминот Македонец, Бугарите подразбираат државјанин на Република Македонија, но не и припадник на македонската етничка нација што тие не ја признаваат. Во однос на ова прашање, Петјо Влаков од Институтот за безбедносни и меѓународни студии од Софија мисли дека има напредок во односот на Софија кон македонската нација. Имено, тој наведува дека до пред неколку години официјалната позиција на Бугарија беше дека „сите Македонци се Бугари“, а сега се зборува за „постоење на бугарско малцинство“ во Македонија, со што индиректно се признава постоењето на македонската нација.

Од друга страна, и во Република Македонија, исто така, имаме три видувања за терминот Бугарин. Најраспространето е видувањето дека Бугарин е државјанин на Република Бугарија и припадник на бугарската нација. Понатаму, во Република Македонија постојат, иако тоа државата неволно го признава, граѓани што имаат „бугарска национална свест“ и се сметаат себеси за дел од „бугарската етничка нација“.
Ова прашање, заедно со прашањето за положбата на етничките Македонци во Бугарија, ги оптоварува односите меѓу Македонија и Бугарија веќе подолго време. За прашањето за малцинствата двете страни имаат различно видување. Додека Бугарија не признава какво било македонско малцинство на својата територија Македонија тврди дека нема бугарско малцинство во земјата. Иако во двете држави постојат групи што го тврдат спротивното. И последно, кога ние во Република Македонија сакаме некого да повредиме, дека е превртлив, направил некое подмолно дело, тогаш го употребуваме терминот Бугарин.
Тоа е она на што јас мислев кога му реков на колегата дека „најлошите Македонци се Бугари“.

Овие различни видувања за другиот доведуваат до проблеми во меѓудржавната соработка и заладување на односите. Ова нам не ни е потребно, особено не во период кога очекуваме бугарска поддршка за нашите евроатлантски аспирации. Периодот на демократски промени во Бугарија, исполнувањето на условите за членство во НАТО и во ЕУ не придонесоа многу за подобрување на статусот на македонското малцинство во Бугарија. Македонците во Бугарија ја пропуштија шансата ова прашање да го наметнат како еден од условите што Бугарија требаше да ги исполни за да стане членка на ЕУ. Како резултат на тоа Македонците во Бугарија сè уште не можат политички да се организираат. Од друга страна, Бугарија од позиција на членка на НАТО и на ЕУ покажува голем интерес за оние што се чувствуваат како Бугари во Македонија и ова прашање го издигнува на рамниште со кое сака да ја условува македонска поддршка за евроатлантските интеграции, што ја зголемува македонската резервираност.

Да ја завршам колумнава на начинот на кој ја почнав. Неодамна враќајќи се од една конференција на аеродромот во Софија чекам во ред за пасошка контрола на шалтерот означен за „сите нации“. Редот се испразни на шалтерот за „бугарските граѓани“ и ме повика полицаецот да се префрлам на тој шалтер. Јас приоѓам и внимателно му велам: „Јас не сум бугарски граѓанин, јас сум Македонец, не знам дали ќе може на овој шалтер“. А тој ми одговара: „Ако де, и Вие сте наши“. „Добро“, му велам, а за да ја избалансирам работата додавам „на Балканот нациите се измешани, колку сме ние ваши толку сте и вие наши“. А тој ме прашува: „Како во Скопје, има ли нови споменици?“. „Секој ден понекој нов никнува“, одговарам, „од Александар Македонски, татко му Филип, мајка му Олимпија до цар Самуил“. Е, вели тој:
„Јас сум Самуилов, ќе мора да дојдам во Скопје да се сликам покрај него“. „Секако“, му одговарам и додавам во негов стил: „Па, тој е Ваш нели?“. „Ах наш“, одговара тој. „Штом Вие споменик му правите мора да е Ваш“. И така во пријателски тон се разделуваме, ми посакува пријатен престој во Бугарија, а јас нему благодарност за завршената работа. Во овие десетина година јас остарев и веројатно се променив, па сега не ги сфаќам толку сериозно дебатите за „ваши“ и „наши“. Како што гледам, и бугарскиот полицаец беше подготвен за шала за овие прашања. Тогаш кога и државните раководства на Македонија и Бугарија ќе им придаваат помала важност на „историските теми“, а повеќе ќе мислат на интересите на граѓаните полесно ќе ги надминеме недоразбирањата помеѓу овие два, многу блиски, соседни народи.

Авторот е универзитетски професор

Автор: Стојан Славески
Без Ботев няма България
12-12-2012, 07:53 PM
Reply


Messages In This Thread
RE: Македонските медии за България - by Топорчо - 12-12-2012, 07:53 PM