Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 1 Vote(s) - 5 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Македонските медии за България
Author Message
Топорчо Offline
Posting Freak
*****

Posts: 1,000
Joined: Jul 2011
Reputation: 9

"Трето полувреме" е еден од петте најдобри во поновата македонска историја


Сашко Коцев и покрај големите очекувања започнува лошо, со театарска глума, но потоа значително се подобрува и ја фрла во сенка првичната констатација. На Катарина Ивановска и лежи улогата, нуди забележително константна експресија, и како дебитант е одлична


Филмот "Трето полувреме" е еден од петте најдобри во поновата македонска историја. Сепак, има мали недостатоци кои можеби, а можеби и нема да му го попречат патот до поголеми фестивали.

Режисерот Митревски очигледно добро диригирал со актерите во најголем дел од филмот. Сашко Коцев (Коста) и покрај големите очекувања започнува лошо, со театарска глума (посебно во првите сцени), но потоа значително се подобрува и ја фрла во сенка првичната констатација. На Катарина Ивановска (Ребека) и лежи улогата, нуди забележително константна експресија, и како дебитант е одлична. Најдобрите улоги ги имаат Емил Рубен како офицерот Гарванов (лукав со погледот, строг со фацијалните изрази, препреден со гестикулациите...), и Митко С. Апостоловски (Димитрија) за кого може да се каже само - брилијантно!

Тони Михајловски (Панчо) гради уште една многу успешна улога како најубедлив актер од тимот фудбалери. И целата фудбалска екипа актерски е крајно добро усогласена, па заедно со сценариото кое функционира и на повеќе мета-нивоа, а помогнато од ужасно добриот хумор, прават професионално заокружена целина.

Се разбира, тука е и гостинот од Германија, Рихард Замел, клучен актер за прекрасната и најдобра сцена пред победоносниот гол за екипата на "Македонија", кога камерата танцува со тренерот Шпиц кој плови заедно со звуците на жичените инструменти и сончевите зраци кои намерно отсјајуваат во камерата на директорот на фотографија Клаус Фуксјегер. Токму за Фуксјегер може да се пишува многу, а едно од неговите обележја се големите контрасти на атмосфера, боја, светло и сенка, па гледаме соба со доминантна црвена боја која ја засилува атмосферата и емоцијата во сцената, па сив и пребогат со сенки тоалет каде тренерот Шпиц им држи час на фудбалерите...

Сценариото до танчина го доловува типичниот македонски хумор кој не ја губи динамиката низ целиот филм, а што го прави гледачот буквално да ужива.
На лингвистичко ниво ова е уште едно мало ремек-дело, со "до балчак скинат" македонски јазик од пред седумдесетина години. Радува фактот што богатството на македонскиот јазик се почесто е раскошно претставено во македонските филмови (сите филмови на Манчевски, "Големата вода" од Иво Трајков, "Панкот не е мртов" на Владимир Блажевски...)

Дарко Митревски е интелигентен режисер, па внимава и на најмалите ситници и често употребува "кадар во кадар", како на пример кадарот со малото циганче на рамената на актерот Игор Ангелов, кадарот со малото девојче пред возот кој ги депортира Евреите, и уште безброј вакви (не)забележителни моменти...
Уште еден голем плус е огромното богатство на статисти со екстремно добро изградени експресии што му дават дополнителна живост на филмот.

Некои сцени, пак, се неуверливи, како таа со Раде Шербеџија (Дон Рафаел) и Катарина, во нивниот дом, каде говорот на Шербеџија е патетичен. Има и неуверливи дијалози, како моментот кога Коста и кажува на Ребека дека е кукла. Филмот има и неколку, од повеќе аспекти, претенциозни сцени, на пример кога се употребуваат македонските изворни песни како "Море сокол пие", "Јане ле бело грло"... И, дали сцената кога Коста и Ребека водат љубов можеби наликува на реклама за минерална вода?
За компаративна анализа на "Трето полувреме" и "Бал-кан-кан", музиката на Кирил Џајковски и останати важни делови од филмот, во друга прилика.

УА шнајдери
Во стилот на "УА шнајдери", серијата на Дарко Митревски и Александар Поповски од пред десетина години, за "Трето полувреме" може да се каже:
Во "Треќе полувреме" се појавува една опасна женска и со еден фудбалер као опа-цупа, а татко и богат, фудбалеров сиромашен, таа Еврејка а овој наш, ама Бугарите идат, и она со овој, ама после Бугарите ги зимаат сите Евреи, па као она плаче, па овој дава голови, и на крај таа се појавува како стара, и така.


Бугарската врева, нации, националности...
После толку прашина фрлена од бугарските медиуми и политичари пред премиерата на филмот (со цел Бугарија да се прикаже само како држава што ги заштитила своите Евреи во Втората светска војна, а не и како држава што учествувала во депортација на Евреи од друга држава), после премиерите во Битола и Скопје буквално не се најде бугарски херој што ќе каже дека негирањето на едно уметничко дело во нормална држава е рамно на политичко самоубиство или, пак, само да даде некаква издржана аргументација против оваа љубовна траги-комедија во која, на пример, акцентот, пред се, е ставен на нации, не на националности, итн...


Дејан ТРАЈКОСКИ

http://vecer.com.mk/?ItemID=EE6EB2F4E89A...05778262C7
Без Ботев няма България
02-10-2012, 05:07 AM
Reply


Messages In This Thread
RE: Македонските медии за България - by Топорчо - 02-10-2012, 05:07 AM